Υπάρχουν καλλιτέχνες που απλώς ερμηνεύουν τραγούδια και υπάρχουν οντότητες που μεταμορφώνουν τη σκηνή σε έναν άμβωνα πνευματικής αφύπνισης. Η Patti Smith ανήκει στη δεύτερη, σπάνια κατηγορία. Την 15η Μαΐου, ο ιερός βράχος του Λυκαβηττού ετοιμάζεται να υποδεχτεί την “ιέρια της punk ποίησης” σε μια βραδιά που δεν είναι απλώς μια συναυλία, αλλά μια τελετουργία επανασύνδεσης με την αλήθεια της τέχνης.

Η Επιστροφή μιας Ζωντανής Θρύλου

Στο UrbanJoy City Magazine, ξέρουμε ότι η Αθήνα έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την Patti. Ίσως φταίει η δωρική της φύση, ίσως η αγάπη της για τους αρχαίους τραγικούς και τους ποιητές που γεννήθηκαν σε αυτά εδώ τα χώματα. Καθώς ο ανοιξιάτικος αέρας θα μεταφέρει τις λέξεις της πάνω από την πόλη, εμείς βυθιζόμαστε στη διαδρομή μιας γυναίκας που κατάφερε να παντρέψει τη βρωμιά του punk με την υψηλή ποίηση του Rimbaud και του Baudelaire, αλλάζοντας για πάντα τον ρου της rock μουσικής.

Από το New Jersey στο Chelsea Hotel: Η Γέννηση ενός Ειδώλου

Η ιστορία της Patti Smith δεν ξεκίνησε με ηλεκτρικές κιθάρες, αλλά με γραφομηχανές και φθαρμένα βιβλία τσέπης. Φτάνοντας στη Νέα Υόρκη το 1967 με ελάχιστα δολάρια στην τσέπη, η Smith έγινε το σύμβολο μιας εποχής που η δημιουργία ήταν ζήτημα επιβίωσης.

Η σχέση της με τον φωτογράφο Robert Mapplethorpe, η διαμονή στο εμβληματικό Chelsea Hotel και οι νύχτες στο CBGB σφυρηλάτησαν μια καλλιτέχνιδα που αρνήθηκε να μπει σε καλούπια.

Δεν ήταν ποτέ η τυπική “rock star”. Ήταν μια ποιήτρια που ανακάλυψε ότι ο ρυθμός μπορεί να δώσει στα λόγια της τα φτερά που χρειάζονταν για να φτάσουν στις μάζες. Με την ανδρόγυνη εμφάνισή της, τα ατημέλητα μαλλιά και το βλέμμα που διαπερνούσε το φακό, η Patti έδωσε φωνή σε μια ολόκληρη γενιά απόκληρων, καλλιτεχνών και ονειροπόλων.

Η Δισκογραφική Διαδρομή: Τα Άλμπουμ που Στάθηκαν Ορόσημα

Η σταδιοδρομία της Patti Smith δεν μετριέται μόνο με αριθμούς, αλλά με την επίδραση που είχε σε μεταγενέστερους καλλιτέχνες, από τους R.E.M. μέχρι τους PJ Harvey. Ωστόσο, οι πωλήσεις και η κριτική αποδοχή επιβεβαιώνουν τη διαχρονικότητά της.

Horses (1975)

Το ντεμπούτο που ταρακούνησε τα θεμέλια της μουσικής βιομηχανίας. Παραγωγή από τον John Cale, το Horses ξεκινά με τη θρυλική φράση: “Jesus died for somebody’s sins but not mine”. Είναι το άλμπουμ που θεωρείται η “ληξιαρχική πράξη γέννησης” του punk rock, συνδυάζοντας τον αυτοσχεδιασμό με την ωμή ενέργεια.

• Πωλήσεις: Έχει χαρακτηριστεί χρυσό σε πολλές χώρες και παραμένει σταθερά στις λίστες με τα 100 κορυφαία άλμπουμ όλων των εποχών (Rolling Stone).

Easter (1978)

Η μεγαλύτερη εμπορική της επιτυχία. Εδώ η Smith βρήκε τη χρυσή τομή ανάμεσα στον πειραματισμό και την προσβασιμότητα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τη συνεργασία της με τον Bruce Springsteen, η οποία την εκτόξευσε στα charts παγκοσμίως.

• Status: Το άλμπουμ που την έβαλε στα σπίτια όλου του κόσμου, αποδεικνύοντας ότι η ποίηση μπορεί να είναι και “ραδιοφωνική”.

Wave (1979)

Ένας δίσκος πιο μελωδικός, που σηματοδότησε το τέλος της πρώτης μεγάλης περιόδου της, πριν αποσυρθεί για αρκετά χρόνια από τα φώτα της δημοσιότητας για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της στο Detroit.

Gone Again (1996)

Η μεγάλη επιστροφή μετά από μια περίοδο απωλειών (του συζύγου της Fred “Sonic” Smith και του αδερφού της). Ένα άλμπουμ γεμάτο πένθος αλλά και ελπίδα, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές για τη συναισθηματική του ωριμότητα.

Εκτός από τα άλμπουμ που σηματοδότησαν την πορεία της μεγάλης τραγουδίστριας της ροκ μουσικής παρακάτω σας αναφέρουμε και τα κομμάτια που έμειναν στην ιστορία και έχουμε τραγουδήσει.

• Because the Night (Easter): Η απόλυτη rock μπαλάντα. Ένας ύμνος στον έρωτα και τη νύχτα που γράφτηκε μαζί με τον “Boss” και παραμένει το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι της.

• Gloria (Horses): Μια ριζική επανεκτέλεση του κομματιού των Them, όπου η Patti προσθέτει τους δικούς της στίχους, μετατρέποντάς το σε μια έκρηξη θηλυκής ενέργειας και punk αισθητικής.
• People Have the Power (Dream of Life): Το πολιτικό της μανιφέστο. Ένα τραγούδι που ακούγεται σε πορείες και συγκεντρώσεις σε όλο τον κόσμο, υπενθυμίζοντάς μας ότι η δύναμη της αλλαγής βρίσκεται στα χέρια μας.
• Dancing Barefoot (Wave): Ένα υπνωτιστικό track αφιερωμένο στις γυναίκες-μούσες, που συνδυάζει το rock με μια σχεδόν θρησκευτική έκσταση.
• Pissing in a River (Radio Ethiopia): Ένα από τα πιο έντονα και σκοτεινά κομμάτια της, που αναδεικνύει τις φωνητικές της ικανότητες και τη δραματικότητα της ερμηνείας της.

Ο Λυκαβηττός είναι ο φυσικός χώρος της Patti Smith. Υπάρχει κάτι στην ακουστική του χώρου και στη θέα της φωτισμένης πόλης που ταιριάζει απόλυτα με την τραχύτητα και την ευγένεια της φωνής της.

Η Smith δεν έρχεται για να κάνει ένα “greatest hits” show. Έρχεται για να επικοινωνήσει, να διαβάσει ποίηση ανάμεσα στα τραγούδια, να φτύσει στη σκηνή με την οργή μιας έφηβης και να μας χαϊδέψει την ψυχή με τη σοφία μιας γυναίκας που έχει ζήσει χίλιες ζωές.