Πρωινό της 4ης Αυγούστου 1892. Στη μικρή, συντηρητική κοινότητα του Φολ Ρίβερ στη Μασαχουσέτη, η καλοκαιρινή ζέστη συνδυάζεται με μια αποπνικτική ησυχία. Πίσω από τις βαριές κουρτίνες μιας εύπορης κατοικίας, η οικογένεια Borden ζει τη δική της καθημερινή, βουβή κόλαση. Μέσα σε λίγες ώρες, η ησυχία αυτή πρόκειται να διαλυθεί από τον πιο άγριο, βίαιο και αδιανόητο τρόπο. Δύο πτώματα, δεκάδες χτυπήματα από ένα αμβλύ τσεκούρι και ένα σπίτι που βουτά στο αίμα. Η υπόθεση της Lizzie Borden δεν ήταν απλώς ένα διπλό έγκλημα που συντάραξε τη βικτοριανή Αμερική· ήταν η στιγμή που η ποπ κουλτούρα απέκτησε το πρώτο της γυναικείο «τέρας».

Σήμερα, πάνω από έναν αιώνα μετά, η ιστορία της Lizzie επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο μέσα από τη δημοφιλή ανθολογία Monster των Ryan Murphy και Ian Brennan στο Netflix. Όμως, ποια είναι η πραγματική ιστορία πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, το πασίγνωστο παιδικό τραγουδάκι και τις κινηματογραφικές μεταφορές; Τι συνέβη πραγματικά εκείνο το πρωινό του Αυγούστου;

Ένα σπίτι χτισμένο πάνω στη σιωπή και την καταπίεση

Για να καταλάβει κανείς το υπόβαθρο του εγκλήματος, πρέπει να βουτήξει στην ατμόσφαιρα του σπιτιού των Borden. Ο πατέρας, Andrew Borden, ήταν ένας εξαιρετικά εύπορος αλλά διαβόητα φιλάργυρος άνδρας. Παρά την τεράστια περιουσία του, αρνιόταν να παρέχει στην οικογένειά του σύγχρονες ανέσεις, όπως τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα, επιβάλλοντας έναν αυστηρό, ασφυκτικό τρόπο ζωής.

Μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, ο Andrew παντρεύτηκε την Abby Durfee Gray, μια γυναίκα που η 32χρονη τότε Lizzie και η μεγαλύτερη αδελφή της, Emma, δεν αποδέχτηκαν ποτέ πραγματικά. Οι σχέσεις μέσα στο σπίτι ήταν τεταμένες. Η καταπιεσμένη οργή, οι διαφωνίες για τα κληρονομικά ζητήματα και η αίσθηση της καταπίεσης δημιουργούσαν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Η Lizzie, μια ανύπαντρη γυναίκα της εποχής της, ενεργή στην τοπική εκκλησία και στα κοινά, ένιωθε τη ζωή της να στενεύει επικίνδυνα μέσα στους τέσσερις τοίχους της κατοικίας.

Το χρονικό της σφαγής: 4 Αυγούστου 1892

Το πρωινό εκείνης της Πέμπτης ξεκίνησε όπως όλα τα άλλα, αν και σχεδόν όλα τα μέλη της οικογένειας υπέφεραν από έντονη αδιαθεσία — κάτι που αργότερα τροφοδότησε υποψίες για απόπειρα δηλητηρίασης. Ο Andrew Borden έφυγε για τις συνηθισμένες δουλειές του στην πόλη, ενώ η σύζυγός του, Abby, ανέβηκε στον πάνω όροφο για να τακτοποιήσει τον ξενώνα.

Εκεί ήταν που δέχτηκε την πρώτη, δολοφονική επίθεση. Ο δράστης την αιφνιδίασε και τη χτύπησε 19 φορές στο κεφάλι με τσεκούρι. Λίγες ώρες αργότερα, ο Andrew επέστρεψε στο σπίτι, κουρασμένος, και ξάπλωσε στον καναπέ του σαλονιού για να ξεκουραστεί. Δεν προφόφτασε να αντιδράσει. Δέχτηκε 10 αλλεπάλληλα χτυπήματα στο πρόσωπο και στο κεφάλι, τα οποία τον παραμόρφωσαν πλήρως.

Γύρω στις 11:10 το πρωί, η Lizzie φώναξε την οικιακή βοηθό, Bridget Sullivan, υποστηρίζοντας ότι μόλις είχε βρει τον πατέρα της νεκρό. Όταν οι γείτονες και η αστυνομία έφτασαν στο σημείο, το θέαμα ήταν αποτροπιαστικό. Λίγο αργότερα, ανακαλύφθηκε και το πτώμα της Abby στον πάνω όροφο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Onsite!® (@its_onsite)

Οι υποψίες, οι αντιφάσεις και η σύλληψη

Από την πρώτη στιγμή, οι υποψίες των αρχών στράφηκαν στη Lizzie. Η παρουσία της στο σπίτι την ώρα των φόνων, οι συνεχείς αντιφάσεις στις καταθέσεις της σχετικά με το πού βρισκόταν —άλλοτε έλεγε ότι ήταν στον αχυρώνα και άλλοτε στην αυλή— και η παντελής απουσία συναισθηματικής αντίδρασης προβλημάτισαν τους αστυνομικούς.

Επιπλέον, λίγες ημέρες μετά το έγκλημα, μια γείτονας είδε τη Lizzie να καίει ένα φόρεμά της στο τζάκι της κουζίνας, με την ίδια να ισχυρίζεται ότι είχε απλώς λερωθεί με μπογιά. Η αστυνομία ανακάλυψε στο υπόγειο την κεφαλή ενός τσεκουριού, από το οποίο έλειπε η λαβή, υποπτευόμενη ότι είχε σπάσει και πεταχτεί για να εξαφανιστούν τα ίχνη του αίματος. Στις 11 Αυγούστου, η Lizzie Borden συνελήφθη επίσημα.

Η δίκη του αιώνα: Αθώα λόγω… φύλου;

Η δίκη της Lizzie Borden, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1893, μετατράπηκε σε ένα τεράστιο μιντιακό θέαμα. Ήταν η πρώτη φορά που μια γυναίκα από την «καλή κοινωνία» κατηγορούνταν για ένα τόσο βίαιο και αποτρόπαιο έγκλημα.

Η υπεράσπισή της βασίστηκε σε δύο ισχυρά επιχειρήματα: την απουσία άμεσων αποδείξεων (όπως αιματωμένα ρούχα) και τα στερεότυπα της βικτοριανής εποχής. Για την κοινωνία του 19ου αιώνα, ήταν απλώς αδιανόητο μια ευσεβής, κυρίαρχη στη φιλανθρωπία γυναίκα να διαθέτει τη σωματική δύναμη και τη σκληρότητα για να κατακρεουργήσει τους ίδιους της τους γονείς.

Μετά από διαβουλεύσεις λίγων ωρών, το ένορκο σώμα —αποτελούμενο αποκλειστικά από άνδρες— την έκρινε αθώα. Η ετυμηγορία προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις, αλλά η Lizzie ήταν πλέον ελεύθερη.

MUST READMonster: The Lizzie Borden Story, το πρώτο τρείλερ για την 4η σεζόν κυκλοφόρησε

Η ζωή μετά την αθώωση και ο αιώνιος ψίθυρος

Παρά την αθώωσή της, η κοινωνία του Φολ Ρίβερ δεν την συγχώρησε ποτέ. Η Lizzie και η αδελφή της χρησιμοποίησαν την τεράστια κληρονομιά του πατέρα τους για να αγοράσουν ένα πολυτελές σπίτι σε μια εύπορη γειτονιά, το οποίο ονόμασαν “Maplecroft”. Ωστόσο, η Lizzie έζησε το υπόλοιπο της ζωής της απομονωμένη, καθώς οι παλιοί της φίλοι και γείτονες την απέφευγαν συστηματικά.

Πέθανε το 1927 σε ηλικία 66 ετών, παίρνοντας το μυστικό της μαζί της στον τάφο. Η υπόθεση δεν εξιχνιάστηκε ποτέ επίσημα, παραμένοντας ένα από τα μεγαλύτερα ανεξίτηλα μυστήρια στην ιστορία του εγκλήματος.

Η γέννηση ενός ποπ εικονίσματος

Η ιστορία της Lizzie Borden πέρασε αμέσως στη λαϊκή κουλτούρα. Το πασίγνωστο αμερικανικό παιδικό τραγουδάκι:

“Lizzie Borden took an ax / Gave her mother forty whacks / When she saw what she had done / She gave her father forty-one”

αν και ανακριβές ως προς τον αριθμό των χτυπημάτων, σφράγισε τη συλλογική μνήμη.

Η Lizzie μετατράπηκε στο απόλυτο σύμβολο του καταπιεσμένου ατόμου που ξεσπά με τον πιο ακραίο τρόπο, έμπνευση για βιβλία, θεατρικά έργα, ταινίες και τώρα για τη νέα σεζόν της σειράς Monster. Η προσέγγιση του Ryan Murphy υπόσχεται να εξερευνήσει όχι μόνο τα ματωμένα γεγονότα, αλλά και τη δυναμική της εξουσίας, της καταπιεσμένης θηλυκότητας και της σκοτεινής επιθυμίας για ελευθερία.

Η υπόθεση της Lizzie Borden παραμένει μια γοητευτική, σκοτεινή υπενθύμιση του πώς η πραγματικότητα μπορεί να ξεπεράσει τη μυθοπλασία. Πίσω από την κομψή βικτοριανή πρόσοψη, τα μυστικά, η απληστία και η καταπίεση δημιούργησαν ένα έγκλημα που αρνείται να ξεχαστεί. Είτε ήταν μια ψυχρή δολοφόνος είτε το θύμα μιας τραγικής σύμπτωσης, η Lizzie Borden παραμένει ζωντανή στη φαντασία μας — μια μορφή που συνεχίζει να μας προκαλεί να κοιτάξουμε πίσω από τους τοίχους της φαινομενικής ηρεμίας.