Η ταινία “A Complete Unknown” για τον μύθο του μεγάλου μουσικού Bob Dylan παίζει στους Ελληνικούς κινηματογράφους και ο Timothee Chalamet προσπαθεί στα 141 λεπτά της ταινίας να μπεί στα “παπούτσια” του ροκ μύθου ερμηνεύοντας τα πρώιμα χρόνια καθώς και τα τραγούδια του. Και όμως το “A Complete Unknown” αποδεικνύεται μια εξαιρετική ταινία που προστίθεται επάξια στη συλλογή των κινηματογραφικών αφιερωμάτων για τον θρυλικό τραγουδιστή. Ο Chalamet ζωντανεύει έναν πειστικό νεαρό Dylan, αποδίδοντας μάλιστα εντυπωσιακά τα εμβληματικά τραγούδια της πρώιμης περιόδου του, από το 1961 έως το 1965.

Τα βασικά στοιχεία της παραγωγής η ιστορία και η πλοκή της ταινίας

Ο James Mangold σκηνοθετεί και συνυπογράφει το σενάριο με τον Jay Cocks, δημιουργώντας ένα κινηματογραφικό έργο που καθηλώνει. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε τη Monica Barbaro ως Joan Baez, τον Edward Norton ως Pete Seeger, τον Boyd Holbrook ως Johnny Cash και την Elle Fanning ως Sylvie Russo – μια μυθοπλαστική εκδοχή της Suze Rotolo, με την αλλαγή του ονόματος να γίνεται κατόπιν αιτήματος του ίδιου του Dylan.

Η ιστορία ξεκινά στα club και τα καφέ του Greenwich Village της Νέας Υόρκης. Ένας νεαρός που εγκατέλειψε το κολέγιο εμφανίζεται με μια κιθάρα και ένα σακίδιο γεμάτο ψέματα. Μέσα σε τέσσερα χρόνια, ο Dylan μεταμορφώνεται στο πρόσωπο της folk και της διαμαρτυρίας. Η κορύφωση έρχεται με την εμφάνισή του στο Mall της Washington πριν από την ιστορική ομιλία “I Have A Dream” του Martin Luther King Jr. Η ταινία κλείνει με την περιβόητη ηλεκτρική εμφάνιση στο Newport Folk Festival του 1965.

Η ταινία “A Complete Unknown”, που βασίζεται στο βιβλίο “Dylan Goes Electric!”

Στην οθόνη παρελαύνουν πρόσωπα οικεία σε κάθε fan του Dylan: ο μάνατζερ Albert Grossman, ο μουσικός Bob Neuwirth, ο παραγωγός John Hammond και ο κριτικός μουσικής Robert Shelton. Για τους μη μυημένους, αυτές οι σκηνές μπορεί να φαίνονται περιττές, όμως χτίζουν το σύμπαν μέσα στο οποίο κινείται ο Dylan.

Οι Ερμηνείες που Ξεχωρίζουν

Ο Chalamet, σε ηλικία μόλις 29 ετών, αποτυπώνει τέλεια την προσωπικότητα του Dylan εκείνης της περιόδου: άλλοτε γοητευτικός και άλλοτε σκληρός, άλλοτε ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και άλλοτε ο Μεφιστοφελής. Τραγουδά και παίζει κιθάρα σε περίπου 40 τραγούδια μέσα στα 121 λεπτά της ταινίας. Η ερμηνεία του στο “Like A Rolling Stone” αποτυπώνει τέλεια την αγωνία και τον θυμό του Dylan που προσπαθεί να ξεφύγει από τα καλούπια που του έχουν επιβάλει.

Η Monica Barbaro ως Joan Baez είναι εξίσου εντυπωσιακή. Ερμηνεύει η ίδια τα τραγούδια της, πετυχαίνοντας να αποδώσει την χαρακτηριστική σοπράνο φωνή της Baez. Η σκηνή όπου οι δυο τους δοκιμάζουν μια πρώιμη εκδοχή του “Blowing In The Wind” είναι μαγευτική.

Ο Ed Norton κλέβει την παράσταση ως Pete Seeger. Καταφέρνει να αποδώσει την πολυπλοκότητα του ρόλου του στην καριέρα του Dylan: καλοπροαίρετος αλλά και χειριστικός, υποστηρικτής αλλά και ανταγωνιστής. Μάλιστα, έμαθε να παίζει μπάντζο ειδικά για τον ρόλο.

Η σκηνοθετική ματιά

Η φωτογραφία είναι εντυπωσιακή, με ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια – από την εμφάνιση της West 4th Street το 1961 μέχρι τις ενδυματολογικές επιλογές των χαρακτήρων. Ο Mangold δημιουργεί πλάνα που μιλούν από μόνα τους. Η σκηνή όπου η Russo/Rotolo παρακολουθεί τη Baez να τραγουδά με τον Dylan το “It Ain’t Me, Babe” είναι συγκλονιστική.

MUST READΤι έρχεται από σειρές στο Netflix τον Φεβρουάριο του 2025

Εξίσου αξιομνημόνευτη είναι η σκηνή όπου ο Dylan κοιτάζει πίσω από τον ώμο του τρεις ανθρώπους που τον πιέζουν να επιστρέψει στη σκηνή: τον ενθουσιώδη Bob Neuwirth, τον προκλητικό Johnny Cash και μια προδομένη Joan Baez. Σχεδόν ακούς τους στίχους από το “It’s Alright Ma, I’m Only Bleeding”: “It’s alright, Ma, if I can’t please them.”

Το μουσικό ταλέντο του Chalamet είναι αδιαμφισβήτητο και αποδεικνύεται στην ερμηνεία του στην ταινία όπως και η ερμηνεία της Monica Barbaro ως Joe Baez.

Τι σου μένει από την ταινία

Το πιο αξιοσημείωτο; Φεύγεις από την ταινία χωρίς να έχεις μάθει σχεδόν τίποτα για τον ίδιο τον Dylan, τα κίνητρα ή τα όνειρά του. Αυτή η αμφισημία διατηρείται μέχρι το τέλος. Βλέποντάς τον να φεύγει με τη μοτοσικλέτα Triumph του, αποχαιρετώντας κυριολεκτικά και μεταφορικά την folk περσόνα του, γνωρίζουμε ότι μια παγκόσμια περιοδεία και ένα best-selling άλμπουμ (“Highway 61 Revisited”) βρίσκονται προ των πυλών.

Όμως γνωρίζουμε επίσης ότι ένα χρόνο αργότερα, ένα ατύχημα με αυτή την ίδια μοτοσικλέτα παραλίγο να τον σκοτώσει, οδηγώντας τον σε πλήρη εξαφάνιση από τα φώτα της δημοσιότητας. Tη στιγμή που το αστέρι του λάμπει περισσότερο από ποτέ, εκείνος επιλέγει να βυθιστεί στο απόλυτο σκοτάδι.