Από τα ιαπωνικά ουφαδικά μέχρι τις οθόνες του σήμερα, η ιστορία του Pac-Man είναι η ιστορία ενός πολιτισμικού φαινομένου.

Η Γέννηση ενός Θρύλου στη Δεκαετία του ’80

Τη δεκαετία του ’80, την πρωτοκαθεδρία των βιντεοπαιχνιδιών την είχαν τα shooting games και τα διαστημικά (από αυτή την κατηγορία παιχνιδιών μάλιστα, τα μπιλιάρδικα ονομάζονταν τότε και “ουφαδικά”, καθώς είχαν και τέτοια μηχανήματα στους χώρους τους). Σύντομα όμως, έμελλε να εισβάλει δυναμικά στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών και να κυριαρχήσει ένα παιχνίδι με τελείως διαφορετική φιλοσοφία. Ψυχή του παιχνιδιού: ένα συμπαθέστατο κίτρινο στρογγυλό πλάσμα. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα το μεγάλο αδηφάγο στόμα που ανοίγει διαρκώς για να φάει όσες περισσότερες τελίτσες βρει στο πέρασμά του. Το όνομά του: Pac-Man.

Η Υπόθεση του Παιχνιδιού και οι Χαρακτήρες του

Το πεδίο στο οποίο εκτυλίσσεται το παιχνίδι είναι μέσα σε έναν λαβύρινθο. Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού: ένα κίτρινο στρογγυλό πλάσμα με μεγάλο στόμα. Στόχος του να φάει όσες περισσότερες μπορεί τελίτσες εκεί. Παράλληλα, παρασύρεται σε ένα ανελέητο κυνηγητό με διώκτες του να είναι κάτι φαντασματάκια με μεγάλα μοχθηρά μάτια, τα οποία το κυνηγούν μανιασμένα για να το φάνε. Ενώ, στις γωνίες του λαβύρινθου, οι κουκίδες είναι λίγο μεγαλύτερες και, τις οποίες αν τις καταπιεί, για λίγα δευτερόλεπτα οι ρόλοι αντιστρέφονται. Έχει, δηλαδή, την δύναμη να τα κυνηγήσει και να τα καταβροχθίσει.

Σύλληψη της Ιδέας

Τη δεκαετία του ’80, το μονοπώλιο στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών έχουν αυτά που πυροβολείς εχθρούς ή καταρρίπτεις εξωγήινα διαστημόπλοια. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες των arcade απευθύνονται μόνο στον αντρικό πληθυσμό. Ωσπου έρχεται η χρονιά του 1980 και η εταιρεία Namco προωθεί στην αγορά ένα νέο παιχνίδι με τελείως διαφορετική φιλοσοφία από αυτή της βίας. Στόχος της εταιρείας και του δημιουργού του παιχνιδιού, του Τόρου Ιβατανι, να κερδίσουν το γυναικείο κοινό και τις μικρές ηλικίες.

Ο θρύλος λέει πως εμπνεύστηκε τη φιγούρα του κεντρικού χαρακτήρα του παιχνιδιού από μια πίτσα της οποίας έλειπε ένα κομμάτι

Πρώτη “Εισβολή” του Παιχνιδιού σε Ουφαδικά

Πρώτη εμφάνιση του παιχνιδιού γίνεται σε ένα ουφαδικό στο Τόκιο της Ιαπωνίας, στις 22 Μαΐου του 1980. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς διανέμεται στις ΗΠΑ εκ μέρους της εταιρείας Midway. Κερδίζει αμέσως το γυναικείο πληθυσμό αλλά και τις μικρές ηλικίες. Το αντρικό κοινό είναι, αρχικά, επιφυλακτικό καθώς το “ξενίζει” κάπως αυτός ο τύπος παιχνιδιού. Ωστόσο, και αυτή η κατηγορία παιχτών δεν αργεί να υποκύψει στο μικρό κίτρινο πλάσμα.

Τόρου Ιβατανι: Ο Δημιουργός Πίσω από το Θρύλο

Δημιουργός του εμβληματικού παιχνιδιού είναι ο Ιάπωνας Τόρου Ιβατανι. Ξεκίνησε ως υπάλληλος της εταιρείας Namco, συγκεκριμένα ως σχεδιαστής παιχνιδιών, το 1977. Χρονιά ορόσημο για την εταιρεία, αλλά και για τον ίδιο, υπήρξε το 1980 με τη σύλληψη της ιδέας που είχε. Το παράδοξο είναι πως, παρά την τεράστια επιτυχία που είχε το Pac-Man αλλά και την επιρροή του σε μελλοντικά παιχνίδια, δεν ήταν αρκετά για να γίνει πλούσιος. Ως απλός υπάλληλος της εταιρείας, δεν υπήρχε αύξηση στον μισθό του ή αντίστοιχα μπόνους με την επιτυχία της δημιουργίας του.

Ο Θρύλος Πίσω από το Παιχνίδι

Ο πυρήνας της ιδέας του παιχνιδιού ήταν πως ένα αχόρταγο πλάσμα άνοιγε το στόμα του και έτρωγε ακατάπαυστα. Απείχε πολύ από τη νοοτροπία της βίας που διακατείχε τα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια της εποχής του. Ο θρύλος λέει πως εμπνεύστηκε τη φιγούρα του κεντρικού χαρακτήρα του παιχνιδιού από μια πίτσα της οποίας έλειπε ένα κομμάτι. Πράγματι, με λίγη ζωηρή και αφαιρετική φαντασία, μοιάζει με το εμβληματικό κίτρινο πλάσμα που έχει διαρκώς ανοιχτό το στόμα του. Απόδειξη για κάποιους αποτελεί και το ότι είχε απαθανατίσει αυτή τη στιγμή με τη φωτογραφική του μηχανή.

Το Pac-Man Σήμερα: Από το Arcade στην Pop Κουλτούρα

Ο Pac-Man κατάφερε να γίνει ένα από τα εμβληματικά παιχνίδια της δεκαετίας του ’80. Κυριάρχησε γρήγορα στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών και επεκτάθηκε παντού. Είχε καταφέρει στη χώρα μας να εισβάλει και στα καφενεία των πιο ακριτικών περιοχών μας. Όμως, τι κι αν πέρασε αυτή η δεκαετία ανεπιστρεπτί – ο χαρακτήρας του κλασικού πλέον αυτού παιχνιδιού έγινε μέρος της pop κουλτούρας μας. Κατάφερε να ξεφύγει από τα σκοτεινά φαντασματάκια του παρελθόντος και να βγει από τον λαβύρινθο του ’80. Η φιγούρα του επιβιώνει ακόμη στις μέρες μας, είτε ως διακοσμητικό κουκλάκι, είτε ως λογότυπο σε μπλούζες, ακόμη και ως emoticon σε μηνύματα.