Το “The Revenge Of Alice Cooper” αποτελεί μια τολμηρή προσπάθεια επανένωσης που θα συζητηθεί πολύ στους κύκλους του rock.

Η Επιστροφή των Θρύλων του Shock Rock

Πενήντα έξι χρόνια μετά το ντεμπούτο τους “Pretties For You” του 1969, ο Vincent Damon Furnier και η transgressive προσωπικότητά του Alice Cooper δείχνουν να μην έχουν γεράσει αναλογικά. Ακόμα και στα 77, ο Cooper διατηρεί αμείωτη την όρεξή του για το macabre και σκοτεινά κωμικό έργο του. Όμως όχι όλοι οι συνομήλικοί του διαθέτουν τα ίδια αποθέματα δύναμης και χαρίσματος.

Αυτή η πραγματική επανένωση της original motley crew του shock rock αποτελεί μεγαλύτερη πρόκληση για τον μπασίστα Dennis Dunaway (78), τον rhythm κιθαρίστα Michael Bruce (77) και τον drummer Neal Smith (77).

Μαζί με τον αείμνηστο lead κιθαρίστα Glen Buxton, στη μνήμη του οποίου αφιερώνεται το άλμπουμ, αυτοί οι έμπειροι δημιουργοί του dishevelled garage riffage και της μη παρακολουθήσιμης θεατρικότητας έφτιαξαν μερικά από τα καλύτερα hits του σκληρού rock των αρχών της δεκαετίας του ’70.

Νέες φωνές και παλιές Συνταγές

Με τον Nashville-based νεοφερμένο Gyasi Hues στο ρόλο του Buxton και τον Bob Ezrin, τον έμπειρο παραγωγό των “Killer”, “School’s Out” κ.ά. πίσω από τα χειριστήρια, ο Alice δηλώνει ότι “The Revenge Of Alice Cooper” “αισθάνεται σαν το άλμπουμ που θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει το Billion Dollar Babies του 1973”.

Επεξεργαζόμενοι το ανομοιόμορφο και υπερφορτωμένο tracklisting (14 τραγούδια, 16 στην bonus tracks έκδοση), είναι δύσκολο να συμφωνήσουμε. Αντίθετα, αναζητούμε κάποιες εκλάμψεις της παλιάς μαγείας του.

Τα highlights του Άλμπουμ

Blood On The Sun εντυπωσιάζει με την 12-string acoustic εισαγωγή του, το psychedelic υπόστρωμα και τις riffy αλλαγές ταχυτήτων. Η μεταθανάτια εμφάνιση του Buxton στο raw, Eddie Cochran-esque What Happened To You επίσης λάμπει, αλλά αλλού τα πράγματα γίνονται μερικές φορές τυπικά, με τον τρόμο να φαίνεται cod και την γκιλοτίνα κάπως στομωμένη.

Black Mamba αποτελεί ένα slinky jam song με τον Robby Krieger των Doors ως guest, όπου ο Cooper ενσαρκώνει το αισθησιακό φίδι του τίτλου, μισό Kaa από το Jungle Book, μισό Dick Dastardly.

Στο Kill The Flies, άλλο ένα winner, υποδύεται έναν ασθενή ψυχιατρείου με προβλήματα pest control, ενώ στο χαζό αλλά αξιοπρεπές Intergalactic Vagabond Blues, παρασύρεται από έναν τρίματο εξωγήινο.

I Ain’t Done Wrong (cover των Yardbirds) φαίνεται κάπως περιττό, παρόλο που αποτέλεσαν κλειδική επιρροή, ενώ το Up All Night με τις priapic καυχησιολογίες μένει κάτω από τα standards τους.

Ακούστε το νέο άλμπουμ

Το αποτέλεσμα της επανένωσης

Μετά την εμφάνισή τους στο Rock and Roll Hall of Fame το 2011 και τις guest συμμετοχές των Dunaway, Bruce και Smith σε solo άλμπουμ του Cooper όπως το “Paranormal” (2017) και το “Detroit Stories” (2021), αυτή η full-length επιστροφή αποτελούσε κάτι προς το οποίο η Alice Cooper band κινιόταν εδώ και χρόνια.

Ας χαιρόμαστε που συνέβη, σίγουρα, αλλά μην περιμένουμε πάρα πολλά. Οι σχολικές επανενώσεις μπορεί όμως και να απογοητεύσουν.