Μέσα από τον φακό του Davies, η ζωή του ποιητή Siegfried Sassoon ξεδιπλώνεται σαν μια προσευχή που σπάει τη σιωπή. Μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου, η ταινία είναι διαθέσιμη στο Ertflix.

Η υπόθεση της ταινίας

Ο Terence Davies υπογράφει μια ταινία που μοιάζει περισσότερο με ποιητική κατάνυξη παρά με βιογραφία. Ο Siegfried Sassoon (Jack Lowden, Peter Capaldi) παρουσιάζεται σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές της ζωής του, με την αφήγηση να πηδάει ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, σαν να ξεφυλλίζουμε τις μνήμες ενός ημερολογίου. Η ποίηση του Sassoon ακούγεται σε voice-over, συνοδευόμενη από αρχειακά πλάνα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τραγούδια και μουσικές παρεμβάσεις.

Η δήλωσή του ενάντια στον πόλεμο – το περίφημο Soldier’s Declaration – τον οδηγεί όχι στο στρατοδικείο, αλλά σε ψυχιατρική κλινική, χάρη στις υψηλές γνωριμίες της οικογένειάς του. Εκεί, στις συνεδρίες με τον Dr. Rivers (Ben Daniels), αποκαλύπτει την ανάγκη του για έναν έρωτα που η εποχή δεν επέτρεπε να ειπωθεί ανοιχτά. Η ταινία δεν κρύβει τη ρομαντική ένταση στις σχέσεις του Sassoon, ειδικά με τον ποιητή Wilfred Owen (Matthew Tennyson). Η χορογραφία του Davies, μέσα από σκηνές χορού και μια ατμόσφαιρα γεμάτη υπονοούμενα, μετατρέπει την οικειότητα σε ποίηση εικόνων.

Η φιλία και η έλξη του με τον Owen δεν θα προλάβουν να ολοκληρωθούν. Ο Owen επιστρέφει στο μέτωπο και σκοτώνεται. Η σκηνή του αποχαιρετισμού ανάμεσα στους δύο είναι σπαρακτική μέσα στην απλότητά της, με τον Lowden να ικετεύει: «Μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα;» Ίσως εδώ βρίσκεται η καρδιά του “Benediction” – η απώλεια, η ενοχή του επιζώντα και η ανάγκη να τιμηθεί το ανείπωτο μέσα από την τέχνη.

Στα επόμενα χρόνια, ο Sassoon βιώνει σχέσεις που τον πληγώνουν. Από τον εκρηκτικό Ivor Novello (Jeremy Irvine) μέχρι τον Stephen Tennant (Calam Lynch), οι εραστές του συχνά τον αντιμετωπίζουν με κυνισμό ή εγωισμό. Η ταινία καταγράφει τις σχέσεις αυτές με μια λεπτή ειρωνεία, που οδηγεί σε στιγμές σκληρής αλήθειας. Μόνο η Hester Gatty (Kate Phillips) δείχνει να τον αντιμετωπίζει με καλοσύνη, αν και γνωρίζει τις δυσκολίες που θα φέρει ο γάμος τους.

Στο δεύτερο μισό, ο ηλικιωμένος Sassoon (Capaldi) εμφανίζεται πικραμένος, με προβληματικές σχέσεις με την οικογένειά του και μια ξαφνική στροφή στον καθολικισμό. Ο Davies δεν μας δείχνει μια λύτρωση, αλλά έναν άντρα που συνεχίζει να αναρωτιέται αν η ποίησή του είχε νόημα, αν οι επιλογές του είχαν αξία. Το φιλμ κλείνει με ένα ποίημα του Owen, πάνω σε εικόνες τραυματισμένων στρατιωτών, σαν τελευταία ευλογία – μια benediction που συνοψίζει τον πόνο και τη χάρη της ανθρώπινης εμπειρίας.

Το “Benediction” είναι μια από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές ταινίες του Davies, γεμάτη συναισθήματα που ξεπηδούν κάτω από την αυστηρή φόρμα του. Ένα έργο που σε αφήνει να αναρωτηθείς για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να βρεις ομορφιά ακόμα και μέσα στο σκοτάδι.

Γιατί αξίζει να το δεις

Αν ψάχνεις μια ταινία που ξεφεύγει από τη συνηθισμένη αφήγηση, το Benediction είναι επιλογή που θα σε κερδίσει. Δεν είναι μια απλή βιογραφία· είναι ένα ποιητικό μωσαϊκό από συναισθήματα, μνήμη και ιστορία. Θα το δεις για τις δυνατές ερμηνείες, για τη σπάνια τρυφερότητα με την οποία κινηματογραφεί ο Davies τον έρωτα και την απώλεια, και για την ποίηση που μετατρέπεται σε εικόνα. Είναι μια εμπειρία που σε ακολουθεί πολύ μετά το τέλος, σαν ψίθυρος που δεν σβήνει.

Συντελεστές

• Σκηνοθεσία / Σενάριο: Terence Davies
• Πρωταγωνιστούν: Jack Lowden, Peter Capaldi, Ben Daniels, Matthew Tennyson, Jeremy Irvine, Calam Lynch, Kate Phillips, Gemma Jones, Anton Lesser, Richard Goulding, Tom Blyth