Αυτοί οι καλλιτέχνες δεν περιορίστηκαν στο να παίζουν απλώς νότες – δημιούργησαν ήχους που άλλαξαν για πάντα τη μουσική ιστορία. Από την αυγή του rock ‘n’ roll μέχρι τις σύγχρονες εξελίξεις του είδους, αυτοί οι δέκα μουσικοί άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παγκόσμια κουλτούρα. Κάθε ένας από αυτούς συνέβαλε με τον δικό του μοναδικό τρόπο στη διαμόρφωση του σύγχρονου rock sound.

1# Brian May

Ο κιθαρίστας των Queen, που έγινε Sir Brian Harold May, ξεχωρίζει ως ένας από τους πιο καινοτόμους μουσικούς όλων των εποχών. Η διαδρομή του ξεκίνησε με ένα ασυνήθιστο project – τη δημιουργία της θρυλικής Red Special κιθάρας από ένα τζάκι, μαζί με τον πατέρα του. Αυτή η DIY νοοτροπία χαρακτήρισε όλη του την καριέρα. Η χρήση του Deacy amplifier και του sixpence ως πέννας δημιούργησε έναν ήχο αναγνωρίσιμο παγκοσμίως. Ο συνδυασμός των Vox AC30 ενισχυτών με το Dallas Rangemaster και τα εφέ του δημιούργησε έναν τρισδιάστατο “τάπητα” overdrive που στήριξε τα μεγαλειώδη τραγούδια των Queen.

2# Jimi Hendrix

Ο Hendrix αποτέλεσε την έκρηξη δημιουργικότητας που περίμενε η ηλεκτρική κιθάρα. Γεννημένος την κατάλληλη στιγμή, όταν η τεχνολογία είχε εξελιχθεί αρκετά για να υποστηρίξει υψηλές εντάσεις και νέους ήχους. Ο συνδυασμός των Marshall stacks με τα καινοτόμα εφέ του Roger Mayer – wah, fuzz, Uni-Vibe – μετέτρεψε το blues σε rock και ψυχεδελικό ήχο. Η εντυπωσιακή του παρουσία συμπεριλάμβανε το κάψιμο της κιθάρας του, αλλά ο ήχος του “έκαιγε” ήδη από μόνος του. Οι chord inversions και το vibrato του δημιούργησαν έναν ήχο που “ακουγόταν σε χρώματα”.

3# Jimmy Page

Χρόνια εμπειρίας ως session μουσικός προετοίμασαν τον Page για τον ρόλο του ως κιθαρίστας και παραγωγός του μεγαλύτερου rock συγκροτήματος του πλανήτη. Απόφοιτος των Yardbirds, όπως ο Clapton και ο Beck, ο Page διαφοροποιήθηκε χρησιμοποιώντας δοξάρι στην κιθάρα και εκμεταλλευόμενος τη δημιουργική δύναμη του high-volume sound. Στους Led Zeppelin, η χημεία μεταξύ των μελών επέτρεψε απεριόριστες δυνατότητες. Τα Albums I και II έφεραν riff μετά από riff, με τον Page να εξελίσσεται από την Telecaster στη Les Paul, πειραματιζόμενος με ακουστικές, 12χορδες ηλεκτρικές και Echoplex tape echo. Τα solos του ισορροπούσαν στα όρια, δημιουργώντας αγωνία στους ακροατές.

4# Angus & Malcolm Young

Από το 1976 με το High Voltage, κανείς δεν το έκανε πιο σκληρά, πιο δυνατά ή πιο επιθετικά από τους Young. Το κλειδί του AC/DC sound βρίσκεται στις παγκοσμίου επιπέδου δεξιές παλάμες τους. Ο Angus παραμένει πιστός στις Gibson SG από το ’68, χρησιμοποιώντας Standards, Specials και Customs, αποσύροντας τις όταν τα pickups υποστούν ζημιά από τον ιδρώτα. Παίζει αποκλειστικά με το bridge pickup. Ο Malcolm στράφηκε στη ’63 Gretsch Jet Firebird, τροποποιημένη με αφαίρεση των μεσαίων pickups. Ο κλασικός AC/DC lead ήχος στηρίζεται σε έναν Marshall 1959 SLP 100-watter με το EQ στη μέση και το volume στο maximum.

#5 Eric Clapton

Τα γκράφιτι του Λονδίνου των ’60s το έλεγαν όλα: “Clapton Is God”. Ίσως θεολογικά αμφισβητήσιμο, αλλά τότε ο Clapton παρείχε επαρκείς αποδείξεις. Ξεκίνησε με τους Yardbirds πριν μεταβεί στους John Mayall And The Bluesbreakers. Το στούντιο ντεμπούτο της μπάντας, γνωστό ως The Beano Album, παραμένει σημείο αναφοράς. Ακολούθησε η δημιουργία των Cream με τον Jack Bruce, κόβοντας κλασικά rock κομμάτια.

Οι Marshall stacks επέκτειναν τις δυνατότητες, και το ‘woman tone’ του Clapton έφερε την ηλεκτρική κιθάρα πιο κοντά στη φωνή ενός soul τραγουδιστή από οποιονδήποτε άλλον. Το vibrato του ήταν καθαρά δικό του και πραγματικά θεϊκό.

#6 David Gilmour

Μεγάλοι πολιτισμοί έχουν ανέβει και πέσει στον χρόνο που χρειάζεται μια νότα του Gilmour για να σβήσει. Η καριέρα του φαίνεται σαν μια μακρά μάχη ενάντια στον χρόνο, προσπαθώντας να τον κάνει να χορεύει στο δικό του ρυθμό. Οι νότες ταξιδεύουν στο στερέωμα, δεχόμενας επισκέπτες σε πλανητική τροχιά πριν επιστρέψουν χαριτωμένα στη Γη.

Η αντικατάσταση του Syd Barrett στους Pink Floyd δεν ήταν εύκολη, αλλά ο Gilmour είχε το όραμα, τις ικανότητες και την επάρκεια με το Binson Echorec για να οδηγήσει το sound της μπάντας στο επόμενο επίπεδο. Το παίξιμο και η συνθετική του ικανότητα επέτρεψαν στους Pink Floyd να επεκταθούν σε μεγαλειώδη concept albums χωρίς να καταρρεύσουν υπό το βάρος της φιλοδοξίας τους.

Αυτοί οι δέκα κιθαρίστες που επιλέξαμε δεν έπαιξαν απλώς μουσική αλλά την επανεφηύραν

#7 Ritchie Blackmore

Ο “Man in Black” του hard rock, ο Blackmore επαναπροσδιόρισε την κιθάρα για μια γενιά. Με τους Deep Purple, έκανε τα riffs σκληρότερα και τα solos πιο φιλόδοξα, κοιτάζοντας πέρα από τα Pentatonic σχήματα προς την κλασική μουσική για έμπνευση. Αυτό εξευγένισε το δημογραφικό των denim και δέρματος, επεκτείνοντας τους ορίζοντές του.

Ήταν επίσης χαρακτήρας, κάτι που πηγαίνει μακριά σε αυτό το παιχνίδι. Ο Blackmore μπορεί να ήταν άνθρωπος της Αναγέννησης που απολάμβανε λίγο Baroque ‘n’ roll, αλλά ήταν και ασταθής. Χωρίς τον Blackmore, είναι δύσκολο να φανταστούμε τον Yngwie Malmsteen να λειτουργεί στα νεοκλασικά σύνορα ή το power metal να συμβαίνει.

#8 Carlos Santana

Ο Santana επέκτεινε τα όρια του rock. Ο Μεξικανός κιθαρίστας έφτασε στο Σαν Φρανσίσκο ακριβώς στην κατάλληλη στιγμή για να γίνει μάρτυρας της πολιτισμικής επανάστασης των ’60s. Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα από τον έντονο αέρα, χαλάρωσε το rock στα ισχία, εισάγοντας κρουστά και ρυθμούς από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική, τοποθετώντας έναν ήχο κιθάρας στην καρδιά του που ήταν στοιχειώδης και αδιαμφισβήτητος.

Το Woodstock ’69 θα συζητιέται πάντα στους κιθαριστικούς κύκλους για τις εκτροπές του Hendrix, αλλά σκεφτείτε το 11λεπτο jam του Santana στο Soul Sacrifice. Πάντα αναζητούσε περισσότερο sustain, αλλάζοντας από τη Gibson SG Special σε διάφορες Les Pauls, τη Yamaha SG double-cut, πριν γίνει ο πρώτος signature καλλιτέχνης της Paul Reed Smith.

#9 Jeff Beck

Άλλος ένας ιδιοφυής που αναδύθηκε από τους Yardbirds για να χαράξει μια μοναδική καριέρα, ο Beck ήταν ο κιθαρίστας των κιθαριστών. Ήταν ο παίκτης που απέφυγε την πένα, χρησιμοποιούσε το whammy bar της Strat ως πραγματική επέκταση του εαυτού του, και πέρασε την καριέρα του κυνηγώντας κάθε δυναμική που μπορούσε να βρει από το όργανο.

Η κιθάρα ήταν ήδη ηλεκτρική όταν την πήρε ο Beck, αλλά υπήρχε πάντα η αίσθηση ότι χάκαρε το δίκτυο και αύξησε την τάση, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή high-volume, fuzz και θορύβου. Τα tribute από τους συναδέλφους του μετά τον θάνατό του στις 10 Ιανουαρίου 2023 τα λένε όλα. Δεν ήταν απλώς ο ήρωας κιθάρας των κιθαριστών· ήταν ο ήρωας κιθάρας των ηρώων κιθάρας.

10# Slash

Ο Slash ως κιθαρίστας χαρακτηριζόταν από έναν μοναδικό ήχο που προέκυπτε από τον κλασικό συνδυασμό Gibson Les Paul κιθάρας και Marshall ενισχυτών. Ο ήχος του έγινε θρύλος και το τόνο του σημείο αναφοράς για εκατομμύρια μουσικούς παγκοσμίως. Τεχνικά, διέθετε εκπληκτική ευστροφία στη χρήση των pinched harmonics και των whammy-bar τεχνικών, ενώ τα legato παιξίματά του, ιδιαίτερα στα επικά solos όπως αυτό στο “November Rain”, θεωρούνται από τα καλύτερα στην ιστορία της rock.

Η ικανότητά του να συνδυάζει aggressive power chords με απαλό finger-picking, μαζί με την άψογη μελωδική του αίσθηση, τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες της γενιάς του.

Κλείνοντας

Αυτοί οι δέκα κιθαρίστες που επιλέξαμε δεν έπαιξαν απλώς μουσική αλλά την επανεφηύραν. Κάθε ένας από αυτούς άφησε το δικό του μοναδικό αποτύπωμα, επηρεάζοντας αμέτρητους καλλιτέχνες που ακολούθησαν. Από τον καινοτόμο ήχο του Brian May μέχρι την πυρετώδη ενέργεια του Slash, αυτοί οι μουσικοί απέδειξαν ότι η κιθάρα μπορεί να είναι πολύ περισσότερα από ένα όργανο.

Είναι ένα μέσο έκφρασης, επανάστασης και καθαρής συναισθηματικής δύναμης που συνεχίζει να εμπνέει γενιές ροκ εραστών παγκοσμίως. Η κληρονομιά τους παραμένει ζωντανή κάθε φορά που ένας νέος μουσικός παίρνει κιθάρα στα χέρια του και ονειρεύεται να αλλάξει τον κόσμο.