Σe αυτό το αφιέρωμα αποτυπώνεται η πορεία του μεγάλου καλλιτέχνη από τη Birmigham μέχρι την παγκόσμια δόξα, συνοψίζονται οι πιο σημαντικές στιγμές του και παρουσιάζεται αναλυτικά η δισκογραφία του.

Η γέννηση του Ozzy και τα πρώτα του βήματα

Ο John Michael Osbourne όπως είναι το πλήρες ονομά του γεννιέται στις 3 Δεκεμβρίου 1948 στο Marston Green της Αγγλίας – μεγαλώνει µέσα στη φτώχεια και τις δυσκολίες, νιώθει άβολα στο σχολείο λόγω δυσλεξίας, βρίσκει καταφύγιο στη μουσική και στην παρέα των Rare Breed. Από νωρίς νιώθει την ανάγκη να εκφραστεί, να σπάσει κανόνες και να δουλέψει για ένα προσωπικό όραμα µε δύναμη και σκοτάδι.

Μέσα στο 1969 ιδρύει μαζί µε τον Tony Iommi, Geezer Butler και Bill Ward το συγκρότημα Black Sabbath και το 1970 κυκλοφορούν το ομώνυµο ντεµπούτο και το Paranoid που αλλάζει τα δεδοµένα της rock. Ακολουθούν Master of Reality (1971), Vol. 4 (1972), Sabbath Bloody Sabbath (1973), Sabotage (1975), Technical Ecstasy (1976) και Never Say Die! (1978).

Μαζί ο Ozzy καλύπτει την άνθιση του heavy metal µε στίχους που εκφράζουν σκότος, επανάσταση, καταπίεση. Το 1979 απολύεται από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων με αλκοόλ και ουσίες και ακολουθεί η πλούσια Solo Καριέρα του Ozzy.

Το εμβληματικό άλμπουμ των Black Sabbath “Paranoid”

Η σόλο καριέρα του και η δισκογραφία του

Η solo καριέρα ανοίγει µε το Blizzard of Ozz (1980). Συνεχίζει με Diary of a Madman (1981), Bark at the Moon (1983), The Ultimate Sin (1986), No Rest for the Wicked (1988), No More Tears (1991), Ozzmosis (1995), Down to Earth (2001), Under Cover (2005), Black Rain (2007), Scream (2010), Ordinary Man (2020) και Patient Number 9 (2022). Αποσπούν multi‑platinum πωλήσεις, χρυσούς δίσκους, και τον στέλνουν στον παγκόσµιο µουσικό χάρτη ως ανεξάρτητο superstar.

Η μουσική του Ozzy χαρακτηρίζεται από έντονα riffs, σκοτεινούς στίχους, καθώς και μια προσωπικότητα “Prince of Darkness”, και αλλαγή πλάνων από τον πυρήνα του heavy metal σε πιο πολύπλευρα solo μονοπάτια. Το Crazy Train (1980) αποτελεί εμβληματικό κομμάτι, με riff αναγνωρίσιμο σε Metallica fans, Rolling Stone αναφορές και πάνω από μισό δισεκατομμύριο streams. Συνδυάζει βαρύτητα και μελωδία, στίχο και ίντριγκα. Κάθε άλμπουμ φέρνει κάτι νέο: πειραματισμούς, συνεργασίες, νέο ήχο.

Μέσα στο solo έργο εμφανίζεται ο Zakk Wylde ως βασικός συνεργάτης, αλλά και το ανάγλυφο της προσωπικής του ζωής: αλκοολισμός, ατυχήματα και η σοβαρή 1989 επίθεση στον manager/σύζυγο Sharon, η ανάκαμψη και τελικά η αποδοχή.

Η τηλεοπτική παρουσία του στο MTV show The Osbournes (2002‑05) φέρνει τον Ozzy σε νέα γενιά: απλότητα, οικογένεια, πραγματικότητα· γίνεται pop κίνημα και ανθίζει σε όλο τον κόσμο.

H Solo δισκογραφία του Ozzy Osbourne

• Blizzard of Ozz – 1980
• Diary of a Madman – 1981
• Bark at the Moon – 1983
• The Ultimate Sin – 1986
• No Rest for the Wicked – 1988
• No More Tears – 17 Σεπτέμβρη 1991
• Ozzmosis – 1995
• Down to Earth – 2001
• Under Cover – 2005
• Black Rain – 2007
• Scream – 2010
• Ordinary Man – 2020
• Patient Number 9 – 2022

Ακούστε παρακάτω τα καλύτερα κομμάτια του

Η ζωή του Ozzy πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας

Ο Ozzy συναντά δυσκολίες: quad‑bike ατύχημα 2003, Parkinson διαγνώστηκε κρυφά από το 2003 και αποκαλύφθηκε 2020, πτώσεις, χειρουργικές επεμβάσεις, ανακοινώσεις παύσης touring το 2025. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να ηχογραφεί όσο μπορεί, και συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως Jeff Beck στο Patient Number 9, Elton John στο Ordinary Man.

Ζει με την Sharon, μεγαλώνει τα παιδιά τους (Jack, Kelly, Aimee · συνολικά 6 παιδιά) και αντιμετωπίζει την υγεία του με θάρρος και χιούμορ. Αναφέρεται ότι δηλώνει πως δεν θα πάει πουθενά· τραγουδάει «I’m not going any‑fucking‑where» ακόμα και μέσα στην κρίση.

Η μουσική του κληρονομιά

Περισσότερα από 100 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων, εισαγωγές Hall of Fame, βραβεία MTV, Ivor Novello, Walk of Fame εγκαίρως. Θεωρείται ο «Godfather of Heavy Metal». Η επιρροή του σε metal συγκροτήματα, στις θεματολογίες, στο στυλ αλλά και στον τρόπο να ζει κανείς πάνω στη σκηνή είναι τεράστια.

Το τελικό ήταν το κύκνειο άσμα του Ozzy με το live show, Back to the Beginning, λειτουργεί ως μουσική σκυτάλη για τις επόμενες γενιές, έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα – υποστηρίζει Cure Parkinson’s κ.ά. – και ολοκληρώνει έναν κύκλο 56 χρόνων σαν performer ενεργός σε σκηνή, από τα πρώτα βήματα του Black Sabbath μέχρι την τελευταία του στιγμή στη Birmigham.

Ο κόσμος της metal μουσικής αποχαιρετά έναν αληθινό θρύλο. Η μουσική του όμως ζει για πάντα…