Το επόμνο Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου, η Μονή Λαζαριστών υποδέχεται ξανά ένα συγκρότημα που, όσο και αν φαίνεται να έρχεται από μια “άλλη εποχή”, συνεχίζει να αγγίζει καρδιές με έναν τρόπο που δεν ξεπερνιέται.

Δεν πρόκειται για μια απλή συναυλία. Πρόκειται για μια τελετουργία μνήμης και συναισθημάτων. Για μια μουσική υπενθύμιση πως κάποια πράγματα δεν φθείρονται στον χρόνο. Επιστρέφουν – πιο δυνατά. Πιο ώριμα. Πιο ανθρώπινα.

Η ατμόσφαιρα της συναυλίας προμηνύεται μοναδική

Η Μονή Λαζαριστών, με τον industrial χαρακτήρα και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, μεταμορφώνεται σε ένα alt-rock πεδίο έκφρασης. Ο χώρος δεν φιλοξενεί απλώς ένα live. Συντονίζεται με τη συναισθηματική ένταση που φέρνουν οι Puressence. Με φώτα να αιωρούνται πάνω από τις ψυχές και στίχους να διαλύονται στον βραδινό ουρανό, η εμπειρία χτίζεται σε πολλά επίπεδα.

Οι πρώτες νότες από το “I Suppose” αναμένεται να σπάσουν τη σιωπή και να ενώσουν τη σκηνή με το κοινό. Ύστερα ακολουθούν οι μεγάλοι σταθμοί – τραγούδια που σημάδεψαν γενιές και συνομιλούν με τα πιο βαθιά μας κομμάτια. Αν υπάρχει συναυλία που υπόσχεται κάθαρση, αυτή είναι.

Puressence, μια διαδρομή γεμάτη ένταση, στροφή και επιμονή

Οι Puressence δεν υπήρξαν ποτέ το συγκρότημα των εύκολων λύσεων. Δεν έπαιξαν ποτέ με την ασφάλεια. Πάντα στόχευαν βαθιά, ακόμα και όταν δεν είχαν σιγουριά για το πού θα προσγειωθεί το βέλος.

Το συγκρότημα ξεκινά από το Manchester, σε μια εποχή που η britpop σκηνή φλέγεται. Όμως αυτοί δεν μπλέκονται με τα χαμόγελα της brit κιθάρας. Διαλέγουν άλλο δρόμο. Ένα μελαγχολικό, βαρύ, σχεδόν λυρικό μονοπάτι. Στο τιμόνι τους, η φωνή του James Mudriczki. Ένας ερμηνευτής που μοιάζει να κουβαλάει πόνο σε κάθε ανάσα. Ένας τραγουδιστής που δεν προσποιείται – είναι αυτό που τραγουδά.

Η δισκογραφία που δεν κάνει εκπτώσεις

Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Puressence (1996), ρίχνει τα πρώτα στίγματα. Δεν συναντά mainstream αποδοχή, αλλά όποιος μπει στον κόσμο του, δύσκολα φεύγει. Εκεί, το “Near Distance” δίνει από νωρίς το στίγμα της εσωτερικής έντασης του συγκροτήματος.

Το “Only Forever” (1998) αναδεικνύεται σε καθοριστικό βήμα. Εδώ το συγκρότημα φλερτάρει με τον ήχο του μεγαλείου, χωρίς να χάνει το υπόγειο συναίσθημα που το χαρακτηρίζει. Το “This Feeling” αναδεικνύεται σε διαμάντι, με το ελληνικό κοινό να το αγκαλιάζει φανατικά.

Το “Planet Helpless” (2002) συνεχίζει την πορεία με ώριμες δομές και παραγωγική εμβάθυνση. Το “Walking Dead” δεν φοβάται τον τίτλο του. Το Don’t Forget to Remember (2007) επιστρέφει πιο συνθετικά, με το “Drop Down to Earth” να κερδίζει κοινό και ραδιοφωνικό αέρα. Η τελευταία τους δουλειά, Solid State Recital (2011), πατά με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στα ίχνη που χάραξαν. Είναι το πιο γήινο άλμπουμ τους. Το πιο κατασταλαγμένο.

Γιατί να τους δεις ζωντανά το 2025;

Γιατί αυτή δεν είναι μια επανάληψη. Δεν είναι μια reunion μπάντα που έρχεται να αρπάξει το hype. Οι Puressence κουβαλούν την ίδια ένταση με τότε. Απλώς πιο λυτρωμένη. Μεγαλώνουν μαζί με το κοινό τους, χωρίς να απολογούνται. Και πάνω απ’ όλα, προσφέρουν μια εμπειρία. Όχι μόνο ήχο. Μια βραδιά όπου μπορείς να χαθείς χωρίς να χαθείς, να τραγουδήσεις χωρίς να ξέρεις γιατί κλαις, να νιώσεις χωρίς να εξηγήσεις τίποτα.

Οι ζωντανές εμφανίσεις τους δεν βασίζονται σε gimmicks ή video walls. Εστιάζουν στο πιο σημαντικό: το βάθος των τραγουδιών τους. Την ανθρώπινη ερμηνεία. Τη συναισθηματική ακρίβεια.

Στοιχεία συναυλίας

Εισητήρια μπορείτε να βρείτε εδώ more.com