Η Πλατεία Νερού έζησε μία από τις πιο ηλεκτρισμένες βραδιές του φετινού καλοκαιριού, με το Release Athens να σβήνει δέκα κεράκια και τον Moby να επιστρέφει στην Ελλάδα σε Full Extra mode. Η ευρωπαϊκή του περιοδεία μόλις ξεκίνησε και η σκηνή της πόλης πήρε φωτιά από έναν καλλιτέχνη που έμοιαζε να έχει μαζέψει ενέργεια χρόνων. Με συνθήματα για τα δικαιώματα των ζώων και τον βιγκανισμό αποτυπωμένα πάνω του, ο Moby έγινε ένα με το κοινό σε ένα non-stop πάρτι.

Shirley Manson & Garbage: Σκοτεινό alternative rock, συγκίνηση και Cure

Η βραδιά ξεκίνησε ιδανικά με τους θρυλικούς Garbage να ανεβαίνουν στη σκηνή ενώ ο ήλιος έκαιγε ακόμα. Η Shirley Manson, εμβληματική φιγούρα των 90s, μαγνήτισε τα βλέμματα με τη μαύρη κιλτ φούστα της, τη σκωτσέζικη προφορά της και τον ασυμβίβαστο λόγο της για την ισότητα. Το σετ άνοιξε με το “There’s No Future in Optimism”, δίνοντας αμέσως το στίγμα της βραδιάς: ωμό, ρεαλιστικό, αλλά γεμάτο δύναμη για επιβίωση.

Όσο το σκοτάδι έπεφτε –κάτι που ταίριαζε απόλυτα στην goth/grunge αισθητική της μπάντας– ακούστηκαν οι μεγαλύτερες επιτυχίες τους, όπως τα “I Think I’m Paranoid”, “Stupid Girl” και “Only Happy When It Rains”. Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της εμφάνισής τους ήταν η εξομολόγηση της Manson για τη γνωριμία της με την Patti Smith στην Αθήνα, αλλά και η καθηλωτική διασκευή του “Lovesong” των The Cure, αφήνοντας μια γλυκιά, σχεδόν θρησκευτική μυσταγωγία πριν παραδώσει τη σκυτάλη στο απόλυτο rave icon.

Moby: Από τον καναπέ του David Bowie στο dance floor της Αθήνας

Όταν ο Richard Melville Hall (Moby) πάτησε το πόδι του στη σκηνή, η Πλατεία Νερού μετατράπηκε σε ένα τεράστιο, υπαίθριο club. Κιθάρα, πλήκτρα, synths, κρουστά – ο Moby άλλαζε όργανα σαν σίφουνας, χορεύοντας ασταμάτητα δίπλα στις εκπληκτικές σόουλ τραγουδίστριές του. Ανάμεσα στα visual μηνύματα της Jane Goodall για την απελευθέρωση των ζώων και τις rave αναδρομές, ο καλλιτέχνης μοιράστηκε μοναδικές ιστορίες από το παρελθόν του.

Μας ταξίδεψε στα 90s με το “Go”, ρίχνοντας ταυτόχρονα “καρφιά” στην παλιά ατάκα του Eminem “nobody listens to techno”, την ώρα που 20.000 άνθρωποι χόρευαν μπροστά του. Η πιο συγκινητική στιγμή ήρθε πριν το “Heroes”, όταν θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια που μάζευε μπαλάκια του γκολφ για να αγοράσει Bowie, για να καταλήξει χρόνια μετά να παίζει το ίδιο κομμάτι μαζί του, με ακουστικές κιθάρες στον καναπέ του σπιτιού του. Φυσικά, ο πολιτικός σχόλιος δεν έλειψε, με τον Moby να αποκαλεί τον Trump “τον χειρότερο πρόεδρο της Αμερικής” και να ζητά συγγνώμη εκ μέρους της χώρας του, αποθεώνοντας παράλληλα την Ελλάδα ως τη γενέτειρα της δημοκρατίας.

Τι μας άφησε η live εμφάνιση του Moby στην Αθήνα

Η συγκεκριμένη βραδιά δεν ήταν απλά άλλη μια συναυλία, αλλά ένα μάθημα για το πώς η μουσική μπορεί να γίνει όχημα για κοινωνική και πολιτική αλλαγή. Από τη μία πλευρά, η Shirley Manson εξέφρασε την αντίστασή της με οργή, ροκ ειρωνεία και υψωμένη γροθιά. Από την άλλη, ο Moby απάντησε με αγάπη, πνευματικότητα, ενσυναίσθηση και μια τεράστια ανοιχτή αγκαλιά.

Μας έμεινε η εικόνα ενός αειθαλούς καλλιτέχνη που, παρά τα εκατομμύρια αντίτυπα και την παγκόσμια αναγνώριση, παραμένει στην ψυχή εκείνο το μικρό παιδί της rave σκηνής που έζησε την απόλυτη ευτυχία στα υπαίθρια πάρτι.

Μπορεί οι δύο σόουλ φωνές της μπάντας του να μην είχαν το ειδικό βάρος που έχουμε δει σε άλλες περιοδείες του, όμως η αστείρευτη ενέργεια του Moby, τα κλασικά “Porcelain”, “Natural Blues” και “Lift Me Up”, καθώς και η selfie που έβγαλε με το κοινό, μας απέδειξαν ότι μερικά live έχουν τη δύναμη να αλλάξουν, αν όχι τον κόσμο, σίγουρα τον τρόπο που στεκόμαστε μέσα σε αυτόν.