Μουσική
Η Βίβλος της New Wave: Μια βαθιά βουτιά στους θρύλους, 6 συγκροτήματα που άφησαν το στίγμα τους

- Αρχική
- Μουσική
- Η Βίβλος της New Wave: Μια βαθιά βουτιά στους θρύλους, 6 συγκροτήματα που άφησαν το στίγμα τους
Στα τέλη των 70s, η New Wave ήρθε σαν ένα ηλεκτρικό σοκ για να αποδείξει ότι το punk μπορούσε να αποκτήσει μελωδία, στυλ και μια δική του, μοναδική «αστική» ταυτότητα. Δεν ήταν απλώς ένας ήχος, αλλά η ανάγκη μιας γενιάς να εκφραστεί μέσα από τα συνθεσάιζερ, τις έντονες γωνίες και μια αισθητική που έμοιαζε να έρχεται από το μέλλον.
Σήμερα, η κληρονομιά της New Wave παραμένει ζωντανή στα dancefloors των πιο ψαγμένων bars και στις playlists που συνοδεύουν τις βραδινές μας διαδρομές στην πόλη. Από το industrial σκοτάδι μέχρι την πιο γυαλιστερή pop, αυτά είναι τα συγκροτήματα που έχτισαν τον μύθο. Πάμε να δούμε την λίστα μας με τα συγκροτήματα.
Depeche Mode: Η ηλεκτρονική επανάσταση από το Essex

Ξεκίνησαν ως τέσσερα παιδιά με φτηνά συνθεσάιζερ και κατέληξαν να γίνουν οι «θεοί» της ηλεκτρονικής μουσικής. Οι Depeche Mode πήραν τη New Wave και της έδωσαν μια industrial, sexy και συχνά σκοτεινή χροιά.
Η συνθετική ιδιοφυΐα του Martin Gore και η καθηλωτική παρουσία του Dave Gahan δημιούργησαν ένα cult κοινό που τους ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια. Είναι η μπάντα που απέδειξε ότι μπορείς να γεμίσεις στάδια παίζοντας μουσική που βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μηχανήματα.
Πήραν τα μηχανήματα και τους έδωσαν ψυχή, συνδυάζοντας industrial beats με σκοτεινούς, υπαρξιακούς στίχους. Δίσκοι όπως το “Violator” άλλαξαν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την pop μουσική, αποδεικνύοντας ότι τα synths μπορούν να μεταφέρουν το ίδιο πάθος με μια ηλεκτρική κιθάρα. Είναι η μπάντα που έντυσε στα μαύρα τα dancefloors όλου του πλανήτη.
Talking Heads: Οι «διανοούμενοι» που μας έμαθαν να χορεύουμε

Δεν ήταν η τυπική rock μπάντα. Οι Talking Heads έμοιαζαν περισσότερο με φοιτητές καλών τεχνών που αποφάσισαν να διαλύσουν κάθε μουσικό κανόνα. Ο David Byrne, με το εμβληματικό υπερμεγέθες κοστούμι του, μετέτρεψε την αμηχανία σε τέχνη.
Η μουσική τους ήταν ένα παζλ από funk μπασογραμμές και tribal ρυθμούς, που ενώ ακουγόταν «περίεργη», σε ανάγκαζε να κουνηθείς. Το “Once in a Lifetime” δεν είναι απλά ένα τραγούδι, είναι μια υπαρξιακή αναζήτηση ντυμένη με τα πιο πρωτοποριακά synths της εποχής.
The Cure: Η γοητεία της μελαγχολίας

Αν οι Talking Heads ήταν το μυαλό, οι Cure ήταν η καρδιά (και μερικές φορές η ραγισμένη καρδιά). Ο Robert Smith κατάφερε το ακατόρθωτο: να κάνει το σκοτάδι, το eyeliner και τη μοναξιά, παγκόσμια pop φαινόμενα.
Ξεκινώντας από το post-punk, έχτισαν μια ατμόσφαιρα που σε έκανε να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος στις δικές σου γκρίζες μέρες. Από τον εφιαλτικό ήχο του “Lullaby” μέχρι την απόλυτη χαρά του “Friday I’m in Love”, οι Cure απέδειξαν ότι η New Wave μπορεί να είναι ταυτόχρονα βαθιά εσωτερική και μαζική.
Με πάνω από 30 εκατομμύρια πωλήσεις και ύμνους όπως το “Lovesong” και το “Lullaby”, απέδειξαν ότι η New Wave μπορεί να είναι βαθιά εσωτερική αλλά και μαζική. Είναι η μπάντα που ένωσε τους outsiders όλου του κόσμου κάτω από την ίδια ομπρέλα. Ακόμα και σήμερα, η επίδρασή τους σε μπάντες όπως οι Interpol ή οι Nine Inch Nails είναι ολοφάνερη σε κάθε τους νότα.
The Police: Τρεις δεξιοτέχνες σε punk συσκευασία
Οι Police ήταν ίσως το πιο «τεχνικά άρτιο» γκρουπ της λίστας. Ο Sting (μπάσο), ο Andy Summers (κιθάρα) και ο Stewart Copeland (τύμπανα) έφεραν μια jazz πειθαρχία στον χαοτικό κόσμο της New Wave.
Η ικανότητά τους να παίρνουν τον reggae ρυθμό και να τον μετατρέπουν σε λευκό, ευρωπαϊκό rock ήταν το μυστικό της επιτυχίας τους. Κάθε τους δίσκος ήταν καλύτερος από τον προηγούμενο, μέχρι που το “Synchronicity” τους έστειλε στη στρατόσφαιρα, λίγο πριν η εσωτερική τους ένταση τους οδηγήσει στον χωρισμό.
Η πορεία τους ήταν σύντομη αλλά εκρηκτική. Διαλύθηκαν στο απόγειο της δόξας τους, αφήνοντας πίσω τους πέντε δίσκους που θεωρούνται αριστουργήματα. Η χρήση του χώρου και της σιωπής στη μουσική τους, σε συνδυασμό με την αξεπέραστη φωνή του Sting, τους καθιστά ένα από τα πιο επιδραστικά σχήματα που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στη σκηνή.
The Cars: Η μηχανή των hits

Αν μπορούσαμε να κλείσουμε τον ήχο της αμερικανικής πόλης των 80s σε ένα κουτί, αυτό θα είχε το σήμα των Cars. Ο Ric Ocasek είχε το χάρισμα να γράφει τραγούδια που κολλούσαν στο μυαλό σου από το πρώτο δευτερόλεπτο.
Συνδύαζαν την ενέργεια της κιθάρας με την κομψότητα των πλήκτρων, δημιουργώντας έναν ήχο «γυαλισμένο» αλλά όχι φτηνό. Ήταν η μπάντα που έκανε τη New Wave προσβάσιμη σε όλους, από τα underground clubs μέχρι το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου.
Τραγούδια όπως το “Just What I Needed” και το “Drive” έγιναν τα θεμέλια του MTV. Οι Cars ήξεραν πώς να γράφουν έξυπνους στίχους και να τους «ντύνουν» με catchy ρεφρέν που δεν μπορούσες να βγάλεις από το μυαλό σου. Ήταν η γέφυρα ανάμεσα στο παραδοσιακό rock ‘n’ roll και το ψηφιακό μέλλον, κάνοντας τη New Wave προσβάσιμη σε κάθε ραδιόφωνο.
Blondie: Η punk αισθητική συναντά τη disco

Η Debbie Harry δεν ήταν απλώς η τραγουδίστρια των Blondie, ήταν το απόλυτο icon. Στη Νέα Υόρκη των 70s και 80s, οι Blondie ήταν η μπάντα που τολμούσε να ανακατέψει τα πάντα: rock, disco, reggae, ακόμα και το τότε πρωτοεμφανιζόμενο hip-hop στο “Rapture”.
Οι Blondie είχαν έναν αέρα δρόμου, μια street αισθητική που τους έκανε ακαταμάχητους. Ήταν η μπάντα που δίδαξε σε όλους τι σημαίνει να είσαι cool χωρίς να προσπαθείς. Κάθε τους εμφάνιση ήταν μια δήλωση στυλ και κάθε τους δίσκος μια γιορτή της πολυπολιτισμικής Νέας Υόρκης. Χωρίς αυτούς, η σύγχρονη pop θα ήταν πολύ πιο βαρετή.
Η New Wave δεν είναι νοσταλγία, είναι η βάση της σύγχρονης indie και electro σκηνής. Αυτά τα 6 συγκροτήματα τόλμησαν να πειραματιστούν όταν όλα γύρω τους άλλαζαν, δημιουργώντας έναν ήχο που ακούγεται φρέσκος ακόμα και στα σημερινά airplays. Αν θέλεις να καταλάβεις την ψυχή της σύγχρονης πόλης, πρέπει να ξεκινήσεις από εδώ.










