Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία δρόμου και τι ήταν αυτό που σε τράβηξε σε αυτό το είδος;

Ξεκίνησα με την παρακίνηση ενός φίλου να το κάνουμε παρέα. Πάντα αυτό το είδος μου προκαλούσε το ενδιαφέρον λόγω της ποικιλότητας των θεμάτων που μπορεί να συναντήσεις σε μια έξοδό σου. Ειδικά στο κέντρο της Αθήνας. Ξεκινώντας με κάποιον άλλον ξεπέρασα και την αρχική φυσιολογική αμηχανία.

Τι σε εμπνέει στους δρόμους της πόλης και ποια στοιχεία αναζητάς σε μια φωτογραφία σου;

Με εμπνέει το χάος και η τυχαιότητα. Ότι το ενδιαφέρον κλικ είναι ένα βήμα ή ένα χιλιόμετρο μακριά σου.

Ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζεις ως φωτογράφος δρόμου και πώς τις ξεπερνάς;

Η κύρια πρόκληση είναι η διατήρηση της έμπνευσης σε ένα χώρο που έχω φωτογραφίσει ξανά και ξανά. Αυτό βέβαια σε παρακινεί να αλλάξεις την οπτική και την φωτογραφική “ματιά” σου ώστε να εξελιχθείς. Το αντιμετωπίζω με υπομονή. Δεν βγαίνω πια με κάποιο “πρέπει”. Απλά απολαμβάνω την διαδικασία και αν έρθει το καλό κλικ ήρθε.

Ποτέ δεν ζητάω άδεια. Θέλω οι φωτογραφίες μου να είναι οργανικές και αυθόρμητες.

Πώς προσεγγίζεις τους ανθρώπους που φωτογραφίζεις; Ζητάς άδεια ή προτιμάς πιο αυθόρμητα καρέ;

Ποτέ δεν ζητάω άδεια. Θέλω οι φωτογραφίες μου να είναι οργανικές και αυθόρμητες. Παρόλα αυτά αν κάποιος άνθρωπος με αντιληφθεί, ένα ειλικρινές χαμόγελο και η αυτοπεποίθηση στις κινήσεις μου, σχεδόν πάντα οδηγεί σε μια ομαλή διαπροσωπική επαφή. Νομίζω ότι το να προσπαθήσεις να κρύψεις αυτό που κάνεις δημιουργεί χειρότερη εντύπωση.

Υπάρχει κάποια στιγμή ή κάποια φωτογραφία που έχεις τραβήξει και σου έχει μείνει αξέχαστη;

Θα ξεχωρίσω μια φωτογραφία στο Σύνταγμα το 2023.

View this post on Instagram

A post shared by ɴɪᴋᴏꜱ ᴋᴀᴛʀɪꜱ (@iola0s_)

Είχα πάρει τον δρόμο της επιστροφής μετά από μια φωτογραφική έξοδο χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία έως εκείνη την στιγμή. Λίγο πριν μπω στο μετρό είδα δύο αγόρια να αγοράζουν κάτι από ένα περίπτερο. Σήκωσα την μηχανή και έκανα το κλικ από το απέναντι πεζοδρόμιο χωρίς σκεφτώ ότι ήταν κάτι αξιόλογο. Όταν την είδα στο σπίτι κατάλαβα ότι είχα συλλάβει μια ωραία στιγμή που μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια και από ότι είδα στα σχόλια όταν την ανάρτησα, το ίδιο έκανε και σε πολλούς άλλους.

Πώς βλέπεις την εξέλιξη της φωτογραφίας δρόμου με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Θεωρείς ότι βοηθά ή περιορίζει την τέχνη;

Πιστεύω ότι όσο πιο πολλά μέσα υπάρχουν για να διαμοιράζεται μια τέχνη, τόσο το καλύτερο.

Υπάρχουν φωτογράφοι που σε έχουν επηρεάσει ή εμπνεύσει στο στυλ και την τεχνική σου; Αν ναι, ποιοι είναι αυτοί;

Από την κοινότητα του Instagram ο thoukydidisk και ο georgiadis_gio. Από διάσημους, κυρίως οι William Eggleston και Philip-Lorca diCorcia.

Προτιμώ σταθερούς φακούς με μεγάλη εστιακή απόσταση (75mm και πάνω),

Ποιες τεχνικές ή εξοπλισμό προτιμάς για φωτογραφία δρόμου και γιατί;

Προτιμώ σταθερούς φακούς με μεγάλη εστιακή απόσταση (75mm και πάνω), γιατί μου επιτρέπει να καδράρω συγκεκριμένα και απομονωμένα θέματα χωρίς πολλά περιττά στοιχεία. Επίσης αυτό με βοηθάει στο ότι δεν χρειάζεται να έρθω υπερβολικά κοντά στο θέμα μου.

Θα το περιέγραφα σαν κινηματογραφικό αλλά παράλληλα καθημερινό.

Πώς θα περιέγραφες το προσωπικό σου στυλ και τι επιδιώκεις να αποτυπώσεις μέσα από τη φωτογραφία σου;

Θα το περιέγραφα σαν κινηματογραφικό αλλά παράλληλα καθημερινό. Σκοπός μου είναι με τον τρόπο που καδράρω ένα θέμα ειδικά σε μια πόλη όπως η Αθήνα, να δώσω μια αισθητική και ένα νόημα σε κάτι αντικειμενικά άσχημο και αδιάφορο. Έτσι νιώθω ότι δημιουργώ κάτι αντί απλά να το ανακαλύπτω.

Βρείτε τον Νίκο Κατρή στο Instagram: Instagram

Νίκο σε ευχαριστούμε θερμά για την συνέντευξη!