Η μουσική του λειτουργεί σαν soundtrack μιας πόλης που αλλάζει, μιας διαδρομής που δεν έχει συγκεκριμένο προορισμό. Είναι εικόνες, ήχοι, στιγμές. Είναι άνθρωποι που περπατούν μαζί, λίγο πριν τη δύση ή λίγο πριν την ανατολή. Χωρίς φίλτρα. Χωρίς κανόνες. Μόνο ροή και αυτό φαίνεται μέσα από την συνέντευξή του στο UrbanJoy City Magazine.

Η ταυτότητα του Pan Pan

• Πότε ένιωσες για πρώτη φορά ότι η μουσική δεν είναι απλώς ένα ενδιαφέρον αλλά ο τρόπος με τον οποίο θέλεις να εκφράζεσαι;

Ό,τι κι αν κάνω είναι ένας τρόπος έκφρασης, ακόμη κι αν πχ παίζω ποδόσφαιρο, δεν το διαχωρίζω ποτέ.

• Ο ήχος σου συνδυάζει στοιχεία από την ελληνική indie και ηλεκτρονική σκηνή αλλά και επιρροές που θυμίζουν διεθνή synth-pop και alternative μουσική. Ποιοι καλλιτέχνες ή ποια μουσικά ρεύματα, από την εγχώρια αλλά και τη διεθνή σκηνή, έχουν διαμορφώσει περισσότερο την αισθητική σου.

Αγαπάω το hip hop από τα μέσα των 90ς σταθερά έως και σήμερα. Είναι μια συνολικότερη νοοτροπία. Δεν πιστεύω ιδιαιτέρως στην αισθητική, περισσότερο σε ένα διαρκές κυνήγι της αποκάλυψης νέων οριζόντων.

• Το όνομα Pan Pan έχει γίνει πλέον συνώνυμο με μια πολύ συγκεκριμένη αισθητική. Πώς γεννήθηκε αυτό το μουσικό project και πώς εξελίχθηκε μέχρι σήμερα;

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ατζέντα, είμαι απλώς εγώ προσπαθώντας να μάθω κάτι καινούριο για εμένα και τους γύρω μου

• Ποιες εικόνες της Αθήνας – ή γενικά της πόλης – εμφανίζονται συχνά στο μυαλό σου όταν δημιουργείς;

Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο, ωστόσο παλιότερα είχα τις εικόνες των γειτονιών που ζούσα.

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ατζέντα. Είμαι απλώς εγώ, προσπαθώντας να μάθω κάτι καινούριο για μένα και τους γύρω μου.

• Η “Ανισόπεδη Ντίσκο” ήταν για πολλούς η πρώτη γνωριμία με τον κόσμο του Pan Pan. Υπάρχει κάποιο τραγούδι σου που θεωρείς πιο αντιπροσωπευτικό για αυτό που θέλεις να εκφράσεις;

Η Ανισόπεδη Ντίσκο είναι όσο αντιπροσωπευτική είναι και οποιοδήποτε άλλο κομμάτι μου.

• Αν η “Ανισόπεδη Ντίσκο” ήταν περιοχή της πόλης, ποια θα ήταν και γιατί;

Το Πολύγωνο που μεγάλωσα και μου διαμόρφωσε την ριζική εικόνα της πόλης που έχω μέσα μου.

• Υπάρχει κάποια διαδρομή με το λεωφορείο ή το μετρό που έχει “γεννήσει” ολόκληρο στίχο;

Στίχο δεν θυμάμαι, μπορώ να μιλήσω για ήχο: στην αρχή του κομματιού «Άσχημοι ήχοι» ακούγεται το 224 (Καισαριανή-Πολύγωνο) να ανηφορίζει την Ευελπίδων.

• Η χρήση των synths και η ηλεκτρονική υφή των κομματιών σου θυμίζει συχνά μια σύγχρονη εκδοχή της 80s αισθητικής. Ποιες είναι οι βασικές επιρροές σου;

Η “Ανισόπεδη Ντίσκο” είναι το Πολύγωνο που μεγάλωσα. Εκεί διαμορφώθηκε η ριζική εικόνα της πόλης που έχω μέσα μου

Εγώ πάντα ένιωθα πως τα synthesizers είναι ο ήχος του μέλλοντος. Στα 44 μου δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω επιρροές, είναι όλα όσα με έφεραν ως εδώ και αναφέρομαι σε όλη την ζωή, όχι μόνο τη μουσική.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Veego Records (@veegorecords)

Η μουσική και οι επιρροές του

• Στα κομμάτια σου υπάρχει κάτι κινηματογραφικό. Σκέφτεσαι ποτέ τη μουσική σου σαν soundtrack μιας ιστορίας;

Όλη την ώρα.

• Οι στίχοι σου συχνά μοιάζουν με μικρές ιστορίες. Αντλείς υλικό από προσωπικές εμπειρίες ή από παρατηρήσεις της καθημερινότητας;

Και από προσωπικές εμπειρίες και από παρατηρήσεις της καθημερινότητας και από πράγματα που φαντάζομαι αντλώ υλικό και γίνονται ένα, χωρίς να έχει σημασία τι προήλθε από που.

• Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση όταν μεταφέρεις την ατμόσφαιρα των κομματιών σου από το στούντιο στη σκηνή;

Να φέρω στον κόσμο που πλήρωσε εισιτήριο και χρησιμοποιεί τον χρόνο του για να με δει κάτι που ηχητικά να στέκει σε κάθε ηχοσύστημα.

• Τα streaming platforms άλλαξαν τον τρόπο που ακούμε μουσική. Πιστεύεις ότι επηρέασαν και τον τρόπο που δημιουργείται;

Σκέφτομαι τη μουσική μου σαν soundtrack μιας ιστορίας όλη την ώρα. Ο ήχος είναι ένας δρόμος που ενώνει σημεία στον χάρτη

Πιθανότατα, αλλά δεν επηρέασαν εμένα επομένως δεν μπορώ να πω κάτι πιο συγκεκριμένα.

• Πιστεύεις ότι η ελληνική indie / ηλεκτρονική σκηνή περνά μια δημιουργική περίοδο;

Πάντα σε δημιουργική περίοδο είναι απλώς τώρα κοιτάει περισσότερος κόσμος.

• Αν η μουσική σου ήταν μια ώρα της ημέρας στην πόλη, ποια θα ήταν;

Λίγο πριν τη δύση ή λίγο πριν την ανατολή.

• Αν η μουσική του Pan Pan ήταν μια εικόνα από την πόλη, ποια εικόνα θα ήταν αυτή;

Άνθρωποι που περπατούν χέρι-χέρι.

• Ποιο μέρος μιας πόλης θεωρείς το πιο «μουσικό»; Ένα μπαρ, ένας άδειος δρόμος τη νύχτα, ένα διαμέρισμα με θέα;

Αλλάζει αυτό αναλόγως τη διάθεση. Τώρα θα έλεγα ένα διαμέρισμα με θέα, αύριο κάτι άλλο.

Αν η μουσική μου ήταν μια εικόνα από την πόλη, θα ήταν άνθρωποι που περπατούν χέρι-χέρι λίγο πριν τη δύση ή λίγο πριν την ανατολή

• Πολλοί νέοι μουσικοί στην Ελλάδα πειραματίζονται σήμερα με την ηλεκτρονική και synth-driven μουσική. Τι θα συμβούλευες έναν νέο καλλιτέχνη που θέλει να ασχοληθεί με αυτό το είδος και να βρει τη δική του ταυτότητα μέσα στη σκηνή;

Να προσπαθήσει να καταλάβει τι θέλει να πει και να μη ζηλεύει, μόνο να παίζει κι άλλη μουσική.

Live & Υπεραστικό Tour 2026

• Το «Υπεραστικό Tour 2026» μοιάζει σαν ένα ταξίδι από πόλη σε πόλη. Τι σημαίνει για σένα η λέξη «υπεραστικό» σε μουσικό επίπεδο;

Οτιδήποτε ενώνει δυο σημεία στο χάρτη. Θες ο χάρτης να απεικονίζει μουσικά είδη; Θες να απεικονίζει διαθέσεις; Κάτι τέτοιο.

• Πώς γεννήθηκε η ιδέα του συγκεκριμένου tour; Ήταν κάτι που σκεφτόσουν καιρό;

Είχαμε ξανακάνει τουρ το 2024 με την Μade of stone και το θεωρούσαμε κάπως αυτονόητο πως θα το ξανακάνουμε όταν έβγαζα νέα μουσική.

• Πώς επηρεάζει το ταξίδι τη δημιουργικότητά σου; Γράφεις μουσική στον δρόμο;

Όχι τόσο, αλλά οι εικόνες που μαζεύω αποτελούν υλικό που αργότερα μπορεί να μεταβολίσω σε νέα μουσική.

Μη ζηλεύεις. Προσπάθησε να καταλάβεις τι θέλεις να πεις και παίξε κι άλλη μουσική

• Στα live σου υπάρχει πάντα μια έντονη κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Στο «Υπεραστικό Tour» αλλάζει κάτι στην αισθητική;

Θέλω κάθε φορά που ξεκινάω ένα νέο κεφάλαιο να φέρνω κάτι στα live που όποιος λείπει να ξέρει πως έχασε κάτι που δεν είχε ξαναδεί.

• Υπάρχει κάποιο κομμάτι που νιώθεις ότι «ανήκει» πραγματικά στο live και όχι τόσο στο στούντιο;

Ο τρόπος που παίζουμε το Concrete Pillow σε κάθε κλείσιμο είναι μακριά από την studio εκδοχή του και ανήκει μόνο στο κάθε live.

• Μετά το τέλος του «Υπεραστικού Tour», ποιος είναι ο επόμενος σταθμός για τον Pan Pan;

Δεν κάνει να πω!

Ολοκληρώνοντας αυτή τη συζήτηση, ευχαριστούμε τον Pan Pan & την Googheart για την υπέροχη συνέντευξη. Η ματιά του και ο τρόπος που προσεγγίζει τη μουσική μάς υπενθυμίζουν ότι η δημιουργία δεν έχει όρια αλλά μόνο διαδρομές.

Του ευχόμαστε να συνεχίσει να ανακαλύπτει νέους ήχους, νέες εικόνες και νέους δρόμους, παραμένοντας πάντα αυθεντικός σε αυτό που εκφράζει. Να είναι κάθε επόμενο βήμα ένα νέο κεφάλαιο που αξίζει να ακουστεί.