«Οι Ψίθυροι» (The Children’s Hour), σε σκηνοθεσία του βραβευμένου με τρία Όσκαρ William Wyler (Μπεν Χουρ) και με πρωταγωνίστριες τις καθηλωτικές Audrey Hepburn και Shirley MacLaine, επιστρέφουν για να αναδείξουν τις καταστροφικές επιπτώσεις της κοινωνικής υστερίας, της ομοφοβίας και των ψευδών φημών.

Από τις 13 Αυγούστου 2026, η ATHENEE art cinema παρουσιάζει στους κινηματογράφους την ταινία «Οι Ψίθυροι» (The Children’s Hour, 1961). Βασισμένη στο εμβληματικό θεατρικό έργο της Lillian Hellman (1934) και σε διασκευή του John Michael Hayes, η ταινία αποτελεί μια επίκαιρη μελέτη για τη δύναμη των ψευδών φημών, τον στιγματισμό και τον μηχανισμό της κοινωνικής καταστροφής.

Μια αλήθεια θαμμένη στους ψιθύρους

Η Karen Wright (Audrey Hepburn) και η Martha Dobie (Shirley MacLaine), φίλες από την εφηβεία, διευθύνουν ένα επιτυχημένο ιδιωτικό οικοτροφείο θηλέων. Η ζωή τους ανατρέπεται οριστικά όταν μια κακομαθημένη και χειριστική μαθήτρια, η Mary Tilford (Karen Balkin), εκδικείται τις δασκάλες της διαδίδοντας τη φήμη ότι διατηρούν «μη φυσιολογική», ερωτική σχέση μεταξύ τους.

Η τοπική κοινωνία καταλαμβάνεται από πανικό, οι γονείς αποσύρουν μαζικά τα παιδιά τους και οι δύο γυναίκες βιώνουν μια ραγδαία κοινωνική και επαγγελματική εξόντωση. Ακόμα και ο αρραβωνιαστικός της Karen, ο γιατρός Joe Cardin (James Garner), αρχίζει να αμφιβάλλει, ενώ η Martha έρχεται αντιμέτωπη με τα ίδια της τα καταπιεσμένα συναισθήματα σε ένα τραγικό, καθηλωτικό φινάλε.

Η τολμηρή ματιά του William Wyler και η λογοκρισία

Ο William Wyler είχε μεταφέρει το ίδιο θεατρικό έργο στη μεγάλη οθόνη το 1936 με τον τίτλο These Three. Τότε, λόγω της αυστηρής λογοκρισίας του Κώδικα Hays, η λεσβιακή θεματική είχε μετατραπεί πλήρως σε ετεροφυλοφιλικό ερωτικό τρίγωνο. Το 1961, επιστρέφοντας στο πρωτότυπο υλικό της Hellman, ο Wyler καταφέρνει να γυρίσει μια ταινία πολύ μπροστά από την εποχή της.

Παρά τους περιορισμούς που ίσχυαν ακόμη, «Οι Ψίθυροι» απέσπασαν 5 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ (συμπεριλαμβανομένης της B’ Γυναικείου Ρόλου για τη Fay Bainter) και ξεχώρισαν για τις αριστουργηματικές, συναισθηματικά γυμνές ερμηνείες των Hepburn και MacLaine.