To Dead Poets Society είναι μια ιστορία που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι σημαίνει πραγματικά να ζεις. Τώρα που βρίσκεται στο Netflix, η ευκαιρία να τη δεις ή να τη ξαναδείς γίνεται σχεδόν υποχρέωση. Όχι για να «συμπληρώσεις» μια κλασική ταινιοθήκη, αλλά για να ξαναθυμηθείς την αίσθηση του Carpe Diem.

Το σκηνικό τοποθετείται σε ένα αυστηρό αμερικανικό ιδιωτικό σχολείο, το Welton Academy. Η πειθαρχία κυριαρχεί. Η παράδοση και οι κανόνες μοιάζουν αμετάβλητοι. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ένας νέος καθηγητής αγγλικών, ο Τζον Κίτινγκ (Robin Williams), εισάγει κάτι που μοιάζει σχεδόν ανατρεπτικό: το δικαίωμα των μαθητών να σκέφτονται μόνοι τους.

Η διδασκαλία του δεν περιορίζεται σε κανόνες γραμματικής ή λογοτεχνικής ανάλυσης. Αγγίζει την ουσία της ζωής. Η ποίηση γίνεται εργαλείο ελευθερίας, όχι απλώς μάθημα. Μια ομάδα μαθητών, εμπνευσμένη από τον Κίτινγκ, ανακαλύπτει μια παλιά μυστική λέσχη – τον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών. Εκεί, μακριά από τα αυστηρά βλέμματα, μοιράζονται στίχους, όνειρα, φόβους. Η αλλαγή που ξεκινά μέσα τους δεν μένει χωρίς συνέπειες.

Ας δούμε παρακάτω τους χαρακτήρες της ταινίας:

Τζον Κίτινγκ (Robin Williams)

Ένας δάσκαλος που σπάει τον κανόνα της απόστασης από τους μαθητές. Δεν απαγγέλλει απλώς ποιήματα· τα ζει. Δεν φοβάται να ανέβει πάνω στην έδρα, να ζητήσει από τους μαθητές να σκίσουν σελίδες από το βιβλίο τους, να αμφισβητήσουν όσα θεωρούν δεδομένα. Δεν είναι ήρωας με την κλασική έννοια. Είναι απλώς κάποιος που πιστεύει ακράδαντα ότι η εκπαίδευση δεν είναι μηχανισμός παραγωγής υπάκουων ενηλίκων, αλλά διαδικασία αφύπνισης των νέων.

Νιλ Πέρι (Robert Sean Leonard)

Ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά της τάξης. Η φλόγα μέσα του θέλει να καεί δυνατά, όμως η σκιά του αυστηρού πατέρα του τον κρατά δεμένο.
Ο Νιλ βρίσκει στον Κύκλο των Χαμένων Ποιητών το θάρρος να ακολουθήσει την αγάπη του για την υποκριτική. Η διαδρομή του όμως αποδεικνύει πως η ελευθερία έχει και τίμημα.

Τοντ Άντερσον (Ethan Hawke)

Στην αρχή, η σιωπή του μοιάζει με αδυναμία. Στην πραγματικότητα, κρύβει ανασφάλεια και φόβο για το αν αξίζει να ακουστεί. Ο Κίτινγκ γίνεται ο καταλύτης που τον ωθεί να ανακαλύψει τη φωνή του – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Το Dead Poets Society δεν είναι ταινία που τελειώνει με τους τίτλους τέλους. Συνεχίζει να ζει μέσα σου. Κάθε σκηνή, κάθε φράση, κάθε βλέμμα του Κίτινγκ λειτουργεί σαν μικρή υπενθύμιση ότι η ζωή δεν περιμένει. Η ποίηση, η τέχνη, οι σχέσεις – όλα αυτά δεν μπαίνουν σε πρόγραμμα. Ζητούν να τα ζήσεις εδώ και τώρα.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη της ταινίας: δεν σου λέει τι να κάνεις· σου δίνει το θάρρος να αποφασίσεις μόνος σου.
Όταν πέσουν οι τίτλοι, δεν σκέφτεσαι μόνο την ιστορία των ηρώων. Σκέφτεσαι τη δική σου ιστορία. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην έμπνευση και το ρίσκο, ακούς ξανά τη φωνή του Κίτινγκ: «Άδραξε τη μέρα».

True facts πίσω από την ταινία

• Ο ρόλος του Κίτινγκ βασίζεται σε αληθινό πρόσωπο – Ο σεναριογράφος Tom Schulman εμπνεύστηκε από τον καθηγητή του Samuel Pickering, που χρησιμοποιούσε ανορθόδοξες μεθόδους διδασκαλίας.
• Τα γυρίσματα σε πραγματικό σχολείο – Το St. Andrew’s School στο Delaware πρόσφερε το αυθεντικό σκηνικό.
• Αυτοσχεδιασμοί του Robin Williams – Ο σκηνοθέτης Peter Weir του έδινε ελευθερία, με αποτέλεσμα πολλές σκηνές να βγαίνουν αυθόρμητες.
• Το ποίημα “O Captain! My Captain!” – Το ποίημα του Walt Whitman για τον Abraham Lincoln γίνεται σύμβολο στην ταινία.
• Η ταινία βραβεύεται με Όσκαρ Σεναρίου – Απόδειξη ότι μια ιστορία που μιλάει για την ψυχή μπορεί να κερδίσει και το Χόλιγουντ.

Συντελεστές

• Σκηνοθεσία: Peter Weir
• Σενάριο: Tom Schulman
• Πρωταγωνιστούν: Robin Williams, Robert Sean Leonard, Ethan Hawke, Josh Charles, Gale Hansen, Dylan Kussman
• Μουσική: Maurice Jarre
• Φωτογραφία: John Seale