Το ελληνικό σινεμά έχει περάσει σε μια νέα εποχή. Με δημιουργούς που τολμούν να αφηγηθούν ιστορίες διαφορετικές, αληθινές, βαθιά ανθρώπινες. Το Digger (2020) του Τζώρτζη Γρηγοράκη είναι μια τέτοια ταινία. Μια ιστορία πατέρα και γιου, χωρισμένων από χρόνια σιωπής, σε μια μάχη που δεν είναι μόνο προσωπική, αλλά και κοινωνική.

Με ατμοσφαιρική κινηματογράφηση, δυνατές ερμηνείες και ένα θέμα που αγγίζει κάθε θεατή. Αν δεν την έχεις δει ακόμα, ήρθε η ώρα να την δεις.

Η υπόθεση της ταινίας

Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ο Νικήτας, ένας μοναχικός άντρας που ζει απομονωμένος σε ένα δάσος στη βόρεια Ελλάδα. Η φύση είναι το σπίτι του, η γη το καταφύγιό του. Όμως η ισορροπία αυτή διαταράσσεται όταν μια μεγάλη εταιρεία εξορύξεων απειλεί να καταστρέψει το περιβάλλον γύρω του.

Σαν να μην έφτανε αυτό, εμφανίζεται ο γιος του, ο Γιάννης. Οι δυο τους έχουν να μιλήσουν χρόνια. Η επανένωσή τους δεν είναι εύκολη. Ο ένας βλέπει έναν ξένο, ο άλλος έναν πατέρα που δεν ήταν ποτέ εκεί. Μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα, ο αγώνας για τη γη και το μέλλον γίνεται προσωπικός.

Το Digger δεν είναι απλώς ένα δράμα πατέρα-γιου. Είναι μια ταινία που μιλάει για τη σύγκρουση ανθρώπου και φύσης, για την απομόνωση, για την απληστία που αλλάζει το τοπίο και τις ζωές. Θα καταφέρει ο Νικήτας να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή που έρχεται; θα νικήσει την εταιρεία γίγαντα των εξορύξεων;

Συντελεστές της ταινίας

Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης σκηνοθετεί και υπογράφει το σενάριο, δημιουργώντας ένα έργο που ισορροπεί μεταξύ ρεαλισμού και ποίησης. Η εικόνα της ταινίας είναι υποβλητική, με τη φωτογραφία του Γιώργου Καρβέλα να αποτυπώνει την τραχιά ομορφιά της ελληνικής υπαίθρου.

Ο Βαγγέλης Μουρίκης, στον ρόλο του Νικήτα, δίνει μια από τις πιο συγκλονιστικές ερμηνείες της καριέρας του. Ο Αργύρης Πανταζάρας, ως Γιάννης, φέρνει τη νεανική ορμή και το βάρος των αναπάντητων ερωτήσεων.

Η μουσική του Γιάννη Βαρελά και η φυσική ατμόσφαιρα ολοκληρώνουν μια εμπειρία που σε βυθίζει πλήρως στον κόσμο του Digger και φυσικά αξίζει για να το δεις.