Ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια ταινία τρόμου που μιξάρει παλιά και νέα στοιχεία του slasher είδους. Η ταινία ακολουθεί έναν δολοφόνο ντυμένο ως προσκυνητή που τρομοκρατεί μια μικρή πόλη.

Από το Grindhouse στη Μεγάλη Οθόνη

Η Γέννηση του Concept

Η ταινία “Thanksgiving” ξεκίνησε ως ένα δίλεπτο trailer στη διπλή παραγωγή Grindhouse του 2007, όπου ο Eli Roth συνεργάστηκε με τους Quentin Tarantino και Robert Rodriguez. Το αρχικό trailer παρουσίαζε έναν δολοφόνο ντυμένο ως προσκυνητή που επιτίθεται στην πόλη Plymouth κατά τη διάρκεια της παρέλασης της Ημέρας των Ευχαριστιών. Το σλόγκαν “White meat. Dark meat. All will be carved” έδινε το τόνο για αυτό που θα ακολουθούσε.

Ο Roth αντιμετώπισε την πρόκληση να μετατρέψει ένα τέλειο δίλεπτο αστείο σε μια πλήρη ταινία, κάτι που είχε δοκιμαστεί με μικτά αποτελέσματα σε άλλες παραγωγές όπως το Machete και το Hobo with a Shotgun. Παρόλο που εγκατέλειψε την retro αισθητική του αρχικού trailer, κατάφερε να διατηρήσει τη διεστραμμένη παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει το κλασικό exploitation cinema.

Η ταινία προσαρμόστηκε στη σύγχρονη εποχή των Instagram live streams και των land acknowledgments. Παρόλο που κάποιες από τις πιο ακραίες σκηνές του αρχικού trailer τροποποιήθηκαν για να πάρει η ταινία R rating, ο Roth κατάφερε να διατηρήσει την ουσία του υλικού του, παραδίδοντας ένα “feast of ascended schlock” γεμάτο γέλια και αιματηρές σκηνές.

Τεχνική Αριστεία και Storytelling

Ο Eli Roth αποδεικνύει τις ικανότητές του ως οργανωτής έντασης και χιούμορ, δημιουργώντας μια γερή βάση για τα “wicked games” του. Η εντυπωσιακή πρόλογος παρουσιάζει μια εκρηκτική σκηνή με τους Black Friday shoppers που εισβάλλουν σε ένα κατάστημα τύπου Walmart, στοιχειώδη αναφορά στο Dawn of the Dead αλλά με τους zombies να είναι οι καταναλωτές.

Η ταινία λειτουργεί ως μια έξυπνη κριτική στη καπιταλιστική διαστροφή των αμερικανικών γιορτών. Ο Roth παρουσιάζει το πλήθος σαν τους οπαδούς της Βοστώνης μετά από έναν αγώνα, αλλά εστιάζει στο “Doorbuster Sale” σήμα ως υπενθύμιση ότι οι επιχειρήσεις εκμεταλλεύονται και κερδίζουν από τέτοιες συμπεριφορές. Η ταινία μειώνει τις ανθρώπινες ζωές σε δολάρια και σεντς, όπως έκανε και στο δεύτερο Hostel.

Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα της ταινίας είναι η αυθεντική απεικόνιση των κατοίκων της Μασαχουσέτης. Ο Patrick Dempsey, με τη φυσική του προφορά από το Maine, ενσαρκώνει τον τοπικό σερίφη που προσπαθεί να σταματήσει τον δολοφόνο. Η ταινία καταγράφει με ακρίβεια τη νοοτροπία και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής.

Οι Δολοφονίες ως Τέχνη

Ο Roth σκέφτεται σε “hooks and punchlines”, κάτι που κρατά τις πολυάριθμες δολοφονίες δημιουργικές και ικανοποιητικές. Ένα χρόνο μετά το μακελειό, ο δολοφόνος με τη μάσκα του John Carver αρχίζει να στοχεύει όσους εμφανίζονται σε ένα viral βίντεο από εκείνη τη νύχτα. Η Jessica (Nell Verlaque) και οι φίλοι της, συμπεριλαμβανομένης της social media προσωπικότητας Addison Rae, γίνονται τα κύρια θύματα.

Όπως σε κάθε καλό γεύμα, το timing είναι το κλειδί. Η ταινία δεν έχει περιττά μήκη ή αυτοσοβαρότητα που θα μπορούσε να χαλάσει τη διασκέδαση. Ακόμη και ένα υπόθεμα που αφορά δύο αγόρια που διεκδικούν την Jessica έχει την ευγένεια να κοροϊδεύει τη δική του περιττότητα. Το μενού περιλαμβάνει αποκεφαλισμό, διαμελισμό και καταναγκαστικό κανιβαλισμό.

Η οπτική του τραπεζιού θυμίζει το The Texas Chain Saw Massacre, με την έμφαση στην οικογένεια και τη συνοχή να μετατρέπεται σε αιμομικτό και οργισμένο θέαμα. Οι αναφορές του Roth δεν είναι ιδιαίτερα σκοτεινές, αλλά κερδίζει το δικαίωμα να τις διεκδικήσει μέσω της δέσμευσής του στον τρόμο για χάρη του τρόμου. Η ταινία λειτουργεί ως βάλσαμο σε μια εποχή όπου φαίνεται ότι κάθε δεύτερη horror ταινία υποκύπτει στο βάρος των επεξεργασμένων μεταφορών τραύματος.

Συμπεράσματα

Η ταινία “Thanksgiving” του Eli Roth αποτελεί μια επιτυχημένη μετάφραση ενός αστείου trailer σε μια πλήρη κινηματογραφική εμπειρία. Παρόλο που η ιδέα θα μπορούσε εύκολα να αποτύχει, ο Roth καταφέρνει να διατηρήσει τη διασκεδαστική ατμόσφαιρα του αρχικού υλικού ενώ παράλληλα δημιουργεί μια αυτόνομη ταινία με δική της ταυτότητα. Η ταινία προσφέρει ό,τι υπόσχεται: αυθεντικό slasher τρόμο με δημιουργικές δολοφονίες, έξυπνο χιούμορ και τεχνική αριστεία που υπηρετεί τη διασκέδαση χωρίς περιττές πολυπλοκότητες.