Αυτή τη φορά, η ιστορία δεν ανήκει στο αρσενικό τέρας, αλλά στη Νύφη – μια γυναίκα που ξαναγεννιέται από τη στάχτη του θανάτου και αρνείται να χωρέσει σε καλούπια. Με την εκπληκτική Jessie Buckley στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτό το φιλμ είναι ένα φεμινιστικό ξέσπασμα, ένας ύμνος στον κινηματογράφο και μια άγρια περιπέτεια που προκαλεί.

Από το Lost Daughter στον Φρανκενστάιν

Η Maggie Gyllenhaal δημιούργησε εντύπωση με το σκηνοθετικό της ντεμπούτο The Lost Daughter το 2021, μια διασκευή της Elena Ferrante που υποψηφιότητες για Όσκαρ σε Α’ Γυναικείο Ρόλο, Β’ Γυναικείο Ρόλο και Διασκευασμένο Σενάριο. Η ταινία πλοηγήθηκε με αυτοπεποίθηση στη γυναικεία εμπειρία, χωρίς φόβο να αγγίξει θέματα ταμπού γύρω από τη μητρότητα, τον γάμο και τις περίπλοκες γυναικείες σχέσεις.

Το The Bride δεν προσπαθεί να επαναλάβει εκείνη την επιτυχία. Αντίθετα, η Gyllenhaal ρισκάρει ελεύθερα με μια ιστορία που πειραματίζεται με το σύμπαν του Φρανκενστάιν. Αυτή η αναδιήγηση λέει: η ιστορία ανήκει στη Νύφη, όχι στο αρσενικό τέρας. Τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα ικανοποιητικά, αλλά είναι συναρπαστικό να βλέπεις τη Gyllenhaal να λειτουργεί σε αυτή τη λογική “θα δοκιμάσω τα πάντα”, μια ελευθερία που σπάνια δίνεται σε γυναίκες σκηνοθέτες.

Η Jessie Buckley ως Άτιθαση Νύφη

Η Jessie Buckley ξέρει πώς να υποδύεται δυνατές, ανυπότακτες γυναίκες που αρνούνται να χωρέσουν σε καλούπια. Το έχει κάνει στο The Lost Daughter ως ανήσυχη μητέρα και ακαδημαϊκός, και στο υπέροχο Hamnet όπου είναι φαβορί για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου φέτος. Στο The Bride, η Buckley είναι αρχικά η Ida – μια ασυγκράτητη γυναίκα που φαίνεται κατεχόμενη σε ένα δείπνο το 1935. Υφίσταται βία από άνδρες, και πεθαίνει πέφτοντας από σκάλα, με σπασμένα κόκαλα και στριμμένο λαιμό.

Αργότερα γνωρίζουμε τον Frank – που έχει το όνομα του πατέρα-δημιουργού του, Δρ. Φρανκενστάιν – ένα πλάσμα που χρειάζεται απεγνωσμένα σύντροφο. Ο Christian Bale φέρνει ευαισθησία στον ρόλο, με ένα Frank που θυμίζει το εμβληματικό τέρας του Boris Karloff. Με τετράγωνο μέτωπο, διστακτικά μάτια και απαλή παρουσία, ο Frank ικετεύει τη Δρ. Euphronious (Annette Bening) για μια σύντροφο. Μαζί ξεθάβουν τον τάφο της Ida, και η Νύφη γεννιέται από τη στάχτη του θανάτου.

Λόγια, Οργή και Μαύρη Λάσπη

Η Νύφη είναι γυναίκα πολλών λόγων – τόσο πολλών που μερικοί από τους ατελείωτους μονολόγους της, όπου ξεφυσά οργή και λογοτεχνικούς στοχασμούς (και κάποιο είδος μαύρης λάσπης), νιώθουν υπερβολικοί και συντριπτικοί. Ειλικρινά, είναι σχεδόν αδύνατο να τους παρακολουθήσεις. Κρίμα που η Gyllenhaal δεν μείωσε τη λογοκοπία του σεναρίου για να αφήσει την οργή της Νύφης και τη νέα κατάσταση του Frank ως συζύγου να μιλήσουν μόνες τους. Όταν τα θέματα υπερεξηγούνται από τους χαρακτήρες, η δύναμή τους υπονομεύεται.

Παρόλα αυτά, είναι διασκεδαστικό να βλέπεις την ασυγκράτητη Buckley να χάνεται σε αυτές τις γραμμές, δίνοντας στη φωνή της πραγματική προπόνηση. Η ένωσή τους και το ταξίδι τους είναι άγρια βόλτα από την αρχή μέχρι το τέλος, με νύξεις από Bonnie and Clyde και Natural Born Killers καθώς εμπλέκονται σε τυχαία σειρά εγκλημάτων. Το ζευγάρι ενώνεται γύρω από την αγάπη του Frank για τον κινηματογράφο, με τον είδωλο Ronnie Reed (τον αδελφό της Maggie, Jake Gyllenhaal, που παίζει Fred Astaire στυλ) να μπαίνει στην τροχιά τους. Στο μείγμα είναι επίσης δύο ντετέκτιβ – ο Jake Wiles του Peter Sarsgaard και η Myrna Mallow της Penélope Cruz.

Οπτική Υπερβολή και Αισθητική Τόλμη

Σχολαστικά σχεδιασμένο και χορογραφημένο, το The Bride δεν υιοθετεί ευγενική προσέγγιση στη βία που απεικονίζει. Αυτή η στάση δημιουργεί μια συνεχή ατμόσφαιρα έντασης που είναι εκκεντρική και συχνά πονηρά σέξι, αν και θα ήθελες περισσότερες στιγμές ησυχίας. Αλλά η Gyllenhaal έχει φανταστεί έναν κόσμο όπου όλα είναι υπερβολικά και μαξιμαλιστικά.

Από το χαρακτηριστικό καμένο πορτοκαλί φόρεμα της Νύφης με φουσκωτά μανίκια (από την ιδιοφυΐα της Sandy Powell), μέχρι τα τραβηγμένα και κατσαρωμένα μαλλιά της, από τα οπτικά στοιχεία που θυμίζουν Sin City μέχρι μια αύρα που συχνά κλείνει το μάτι στο film noir – όλα εδώ είναι μελετημένα και προκλητικά. Δεν ταιριάζουν πάντα καλά, αλλά ακόμα εμπνέουν θαυμασμό για την άγρια φαντασία.

Γιατί αξίζει να το δεις

Το The Bride δεν είναι για όλους – και αυτό ακριβώς το κάνει ενδιαφέρον. Αν ψάχνεις μια ασφαλή, προβλέψιμη ταινία τρόμου, κοίτα αλλού. Αλλά αν θέλεις να δεις κάτι τολμηρό, διαφορετικό και οπτικά εκπληκτικό, αυτή η ταινία αξίζει την προσοχή σου.

Η Jessie Buckley είναι σε εξαιρετική φόρμα, δίνοντας μια ερμηνεία που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη σου. Ο Christian Bale φέρνει απροσδόκητη ευαισθησία στο τέρας, ενώ το καστ με την Penélope Cruz, τον Jake Gyllenhaal και την Annette Bening προσθέτει βάθος.

Η Maggie Gyllenhaal δεν φοβάται να πειραματιστεί. Αυτό το φιλμ είναι μια δήλωση – για τις γυναίκες που λέγονται “δύσκολες”, για την οργή που καταπιέζεται, για την ελευθερία που αρνούμαστε να ζητήσουμε. Μπορεί να μην είναι τέλειο, αλλά είναι αυθεντικό, τολμηρό και αξέχαστο.

Αν λατρεύεις τον κινηματογράφο που προκαλεί, που δεν κάθεται άνετα σε κουτάκια, που σε κάνει να σκεφτείς – το The Bride είναι για σένα

Συντελεστές:

• Σκηνοθεσία/Σενάριο: Maggie Gyllenhaal
• Βασισμένο σε: Bride of Frankenstein (1935), Mary Shelley’s Frankenstein
• Πρωταγωνιστούν: Jessie Buckley (Η Νύφη/Ida), Christian Bale (Frank), Annette Bening (Δρ. Euphronious), Jake Gyllenhaal (Ronnie Reed), Peter Sarsgaard (Jake Wiles), Penélope Cruz (Myrna Mallow)
• Κοστούμια: Sandy Powell
• Είδος: Γοτθικό φανταστικό, Δράμα, Θρίλερ