Με πρωταγωνιστές τη Gillian Anderson και τον Jason Isaacs, η ταινία επιχειρεί να εξερευνήσει τη θεραπευτική δύναμη της φύσης μέσα από μια ιστορία επιβίωσης.

Η ταινία ξεκινάει in medias res με τη Ray (Gillian Anderson) και τον Moth (Jason Isaacs) να παλεύουν με τα στοιχεία της φύσης προκειμένου να σώσουν τη σκηνή τους από τα κύματα. Αυτή η άμεση εισαγωγή στη δράση μας μεταφέρει αργότερα στην αρχή του ταξιδιού τους, όπου αποκαλύπτονται οι λόγοι πίσω από αυτή την απελπισμένη απόφαση. Το ζεύγαρι έχει χάσει το σπίτι του λόγω μιας επενδυτικής απάτης, ενώ ταυτόχρονα ο Moth έχει διαγνωστεί με μια σπάνια θανατηφόρα νόσο που επηρεάζει σοβαρά την κινητικότητά του.

Η Δύναμη της φύσης ως θεραπευτικό μέσο

Καθώς το ζευγάρι προχωρά στο δύσκολο ταξίδι του κατά μήκος των γκρεμών, με τον Moth να κουτσαίνει συχνά από τον πόνο, συναντούν διάφορες δοκιμασίες. Από δωρεάν πίτες μέχρι προσβολές από αριστοκράτες με μπαστούνια, η ταινία παρουσιάζει έναν ρεαλιστικό καθρέφτη της κοινωνίας. Η σεναριογράφος Rebecca Lenkiewicz καταφέρνει να αποφύγει μερικά από τα κλισέ του είδους “μακρύς περίπατος προς την αυτογνωσία”, ενσωματώνοντας ελαφρύ κοινωνικό σχολιασμό για τη διχασμένη ταυτότητα της Κορνουάλης.

Ερμηνεία και χημεία

Οι κεντρικές ερμηνείες είναι στέρεες, με την Anderson και τον Isaacs να δημιουργούν μια όμορφη χημεία ως παντρεμένο ζευγάρι με πολλά χρόνια συμβίωσης. Παρόλα αυτά, το ζευγάρι φαίνεται υπερβολικά γοητευτικό με τα τέλεια ανεμοδαρμένα μαλλιά τους για να είναι πειστικά άστεγο και να ζει σε αντίξοες συνθήκες. Αυτή η αντιφαση αποτελεί ένα από τα αδύναμα σημεία της ταινίας.

Τεχνική και κινηματογράφηση

Η σκηνοθέτης Hélène Louvart παραδίδει εντυπωσιακές εικόνες των ακτών της Κορνουάλης. Θα ήταν δύσκολο να κάνει κάποιος τις ακτές της Κορνουάλης να φαίνονται άσχημες, μπορεί κανείς να θαυμάσει την φυσική ομορφιά του τοπίου. Ωστόσο, όταν το ταξίδι είναι τόσο μακρύ, η ομορφιά του τοπίου δεν επαρκεί για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή.

Προβλήματα ρυθμού και αφήγησης

Το μεγάλο θέμα με αυτή την ταινία είναι ότι πάει πολύ αργά. Σοβαρά, ο ρυθμός είναι τόσο χαλαρός που η δράση σβήνει αντί να φτάσει σε κάποιο επικό φινάλε. Η ιστορία είναι πολύ θολή για να καταλάβεις τι θέλει να πει, και ενώ είναι οκ για viewing, νιώθεις ότι είναι κάπως άδεια και δεν θα τη θυμάσαι ιδιαίτερα. Η Anderson και ο Isaacs παίζουν μια χαρά, αλλά ούτε αυτοί δεν μπορούν να σώσουν μια ιστορία που τελικά δεν οδηγεί πουθενά…

Συντελεστές:

• Σκηνοθεσία: Marianne Elliott
• Σενάριο: Rebecca Lenkiewicz
• Βασισμένο στο βιβλίο: “The Salt Path” της Raynor Winn
• Κινηματογραφία: Hélène Louvart
• Μουσική: Volker Bertelmann

IMDb: 7/10

Rotten Tomatoes: 84%