Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία εισβάλλει όλο και περισσότερο στην καθημερινότητά μας, το Black Mirror επιστρέφει για να μας υπενθυμίσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν πίσω από τις φωτεινές οθόνες. Η 7η σεζόν φέρνει μαζί της ανατριχιαστικές ιστορίες, εντυπωσιακές ερμηνείες και μια ωμή ματιά στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Βουτάμε στα σκοτεινά νερά της νέας σεζόν για να σας παρουσιάσουμε όλα όσα πρέπει να ξέρετε.

Η πλοκή του Black Mirror 7

Από την τεχνητή νοημοσύνη που καταλαμβάνει προσωπικές σχέσεις μέχρι νοσταλγικές παγίδες που συγκαλύπτουν τραύματα, η 7η σεζόν του Black Mirror θυμίζει συνάντηση με τον παλιό, καλό εαυτό της σειράς—σατιρική, απειλητική και αιχμηρή. Το εναρκτήριο επεισόδιο, Common People, δίνει τον τόνο. Ο Chris O’Dowd υποδύεται τον Mike, έναν απελπισμένο σύζυγο που χρησιμοποιεί το Rivermind, ένα νευρωνικό εργαλείο ενσωμάτωσης διαφημίσεων, για να επικοινωνήσει με την άρρωστη σύζυγό του (Rashida Jones). Η δυστοπία δεν είναι μόνο ψηφιακή—είναι ανησυχητικά οικεία.

Το δεύτερο επεισόδιο, Bete Noire, γέρνει προς τον ψυχολογικό τρόμο. Οι Siena Kelly και Rosy McEwen δύο συνάδελφοι σε ένα γραφείο γεμάτο συστήματα επιτήρησης, όπου η αφύσικη συμπεριφορά αγνοείται περίεργα. Στο Eulogy, ο Paul Giamatti δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως μοναχικός άνθρωπος που χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να ξαναζήσει αναμνήσεις φωτογραφιών, καταρρέοντας σιγά-σιγά υπό το βάρος του ανεπίλυτου πένθους.

Σενάριο και σκηνοθεσία

Η γραφή αυτή τη σεζόν είναι σφιχτή, πολυεπίπεδη και αδυσώπητη. Κάθε επεισόδιο έχει τη δική του αυτόνομη δύναμη, αλλά συνδέεται διακριτικά μέσω θεμάτων μνήμης, ελέγχου και προσομοιωμένων πραγματικοτήτων. Ο Brooker και η ομάδα του τελειοποιούν την αφήγησή τους—εγκαταλείποντας την μερικές φορές φλύαρη αφήγηση των πρόσφατων σεζόν για περισσότερο τρόμο.

Παρά τις εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις, τα επεισόδια μεταφέρουν ένα συνεπές συναισθηματικό βάρος. Υπάρχει λιγότερος φουτουρισμός και περισσότερος τρόμος. Δεν πετυχαίνουν όλες οι ανατροπές με την ίδια επίδραση (το Plaything φαίνεται ελαφρώς μακροσκελές), αλλά τα περισσότερα επεισόδια προσφέρουν το χαρακτηριστικό χτύπημα στο στομάχι του Black Mirror. Ωστόσο, με θέματα που επαναλαμβάνονται, αναγκαζόμαστε να αναρωτηθούμε – μήπως η σειρά έχει κουράσει και τους συντελεστές και έχει ολοκληρώσει πλέον τον κύκλο της;

Οι ερμηνείες

Το cast του Black Mirror είναι το πιο εντυπωσιακό μέχρι σήμερα. Ο Chris O’Dowd ισορροπεί την απελπισία και την ηθική ασάφεια με χάρη στο Common People, ενώ η Tracee Ellis Ross προσθέτει συναισθηματισμό στο ρόλο της Gaynor.

Ο Paul Giamatti στο Eulogy εντυπωσιάζει με την ερμηνεία του, και η Emma Corrin επιδεικνύει απρόσμενο κωμικό ταλέντο στο Hotel Reverie, δίνοντας ρεαλισμό σε ένα εξωφρενικό σκηνικό. Ο Peter Capaldi είναι αξέχαστος στο Plaything, συνδυάζοντας την απειλή με τη μελαγχολία. Οι Siena Kelly και Rosy McEwen αξίζουν ιδιαίτερη μνεία για τη χημεία και τις αποχρώσεις τους στο Bête Noire. Και η Cristin Milioti δίνει πνοή στο USS Callister: Into Infinity, αποδεικνύοντας ότι είναι μία από τις καλύτερες ηθοποιούς επιστημονικής φαντασίας σήμερα.

Συμπερασματικά, αν υπάρχει κάποιο ελάττωμα στη σειρά, δεν βρίσκεται στο Cast με τις ερμηνείες να είναι ικανοποιητικές. Η 7η σεζόν του Black Mirror μπορεί να είναι η καλύτερη από τα πρώτα χρόνια του Netflix. Ο Charlie Brooker επιστρέφει με έξυπνες τεχνολογικές δυστοπίες που φαίνονται τρομακτικά πιθανές στο άμεσο μέλλον. Το Black Mirror ειναι όπως περιγράφει και το όνομά της, ένα σκοτεινός καθρέφτης σε μια σκοτεινή δυστοπική κοινωνία που η τεχνολογία μπορεί να παγιδεύσει τον άνθρωπο σε κόσμους τρομακτικούς χωρίς τελειωμό.