Πριν ξεκινήσουμε, ας είμαστε ειλικρινείς: το σύμπαν του George R.R. Martin είναι τόσο χαοτικό που αν μπερδέψεις έναν Aegon με έναν Aemond, κανείς δεν θα σε παρεξηγήσει.

Το μεγάλο πρόβλημα με την τρίτη σεζόν του House of the Dragon είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «Σύνδρομο Andor». Είναι η κατάσταση όπου ένα franchise (όπως το Star Wars ή το Game of Thrones) βγάζει μια μικρότερη, πιο μαζεμένη και ποιοτική σειρά (όπως το πρόσφατο A Knight of the Seven Kingdoms με την υπέροχη, λιτή του απλότητα χωρίς δράκους), και ξαφνικά απαιτούμε από την κεντρική, πανάκριβη σειρά να γίνει ακριβώς έτσι.

Το House of the Dragon στις δύο πρώτες σεζόν του έπασχε από το αντίθετο: είχε υπερβολικά πολλά από όλα. Πολούς χαρακτήρες, παρόμοιες πλοκές και αμέτρητους δράκους. Με μεγάλα κενά ανάμεσα στις σεζόν, η σειρά έχτιζε momentum, το έχανε με χρονικά άλματα, ξαναπλησίαζε στην κορύφωση και μετά μας άφηνε στην αναμονή. Αυτός ο τρόπος αφήγησης κουράζει το κοινό, και η νέα σεζόν, στα πρώτα τέσσερα επεισόδια που στάλθηκαν στους κριτικούς, συνεχίζει σε παρόμοιο μοτίβο.

Η Μεγάλη Σύγκρουση και το Χάος των Εφέ

Εκεί που το αφήσαμε, ο πόλεμος ήταν έτοιμος να ξεσπάσει. Η Rhaenyra (Emma D’Arcy), έχοντας ξανά στο πλευρό της τον Daemon (Matt Smith), διεκδικεί τον Σιδερένιο Θρόνο. Έχει μαζί της τον στόλο του Corlys Velaryon, τρεις νέους νόθους καβαλάρηδες δράκων και την κρυφή υπόσχεση της Alicent (Olivia Cooke) ότι θα τη βοηθήσει να μπει στο King’s Landing για να προστατεύσει την οικογένειά της.

Όμως η Alicent δεν ελέγχει τους γιους της. Ο Aegon είναι παραμορφωμένος από τα εγκαύματα αλλά γεμάτος εκδικητική φιλοδοξία, ενώ ο ψυχωτικός Aemond δεν πρόκειται να παραδοθεί. Μέσα σε όλο αυτό, ο Tyland Lannister εξασφαλίζει τη συμμαχία του στόλου της Τριαρχίας μετά από έναν αγώνα πάλης στη λάσπη με τον ναύαρχο Sharako Lohar.

Το πρώτο επεισόδιο μας οδηγεί στην πολυαναμενόμενη Μάχη του Gullet. Πρόκειται για μια τεράστια ναυμαχία, τόσο πνιγμένη στα ψηφιακά εφέ που δεν πιστεύεις στιγμή ότι συμβαίνει στη θάλασσα. Είναι τεχνητά επική, γεμάτη αίμα και δράκους που κάνουν τα δικά τους, αλλά στερείται ρεαλισμού. Η σειρά συνεχίζει να σκοτώνει χαρακτήρες με την ευκολία του Game of Thrones, αλλά με μια βασική διαφορά: εδώ δεν έχεις προλάβει να δεθείς μαζί τους ώστε να σε νοιάξει ο θάνατός τους.

Η Έκπληξη: Vibes από Succession και The Wire

Τα πράγματα αλλάζουν εντυπωσιακά στο τρίτο και τέταρτο επεισόδιο, τα οποία αποτελούν και τις κορυφαίες στιγμές της σειράς μέχρι σήμερα. Γιατί; Επειδή γίνονται πιο έξυπνα, πιο ανθρώπινα, ακόμα και πιο αστεία.

Σε αυτές τις στιγμές, η σειρά μάς υπενθυμίζει μια σκληρή αλήθεια: στο Westeros, η ελίτ παίζει παιχνίδια εξουσίας, αλλά οι απλοί άνθρωποι είναι αυτοί που πάντα την πληρώνουν.

Βλέπουμε τη Rhaenyra να έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της διακυβέρνησης, η οποία δεν έχει καμία σχέση με αυτό που φανταζόταν. Είχε ποτέ κάποιο πραγματικό σχέδιο ή απλώς πίστευε ότι δικαιούται τον θρόνο; Το ίδιο ερώτημα ισχύει για την Alicent και τον Daemon.

Αυτή η τροπή δίνει στη σειρά μια αίσθηση που θυμίζει έντονα το Succession στην παραδοξότητά του. Η Emma D’Arcy ξεδιπλώνει νέες, απολαυστικές πτυχές του χαρακτήρα της. Παράλληλα, η γραφειοκρατία, οι οικονομικές κρίσεις και οι αποτυχίες των θεσμών του Westeros που αναδεικνύονται, φέρνουν στο μυαλό κάτι από το The Wire. Χωρίς να χρησιμοποιούνται σύγχρονοι όροι, η σειρά μιλάει εύστοχα για την αστυνομική βία, τη λογοκρισία και τον θρησκευτικό φανατισμό. Με δράκους!

Οι ερμηνείες που ξεχωρίζουν

Οι πρωταγωνιστές είναι αυτοί που κρατούν το show όρθιο. Η D’Arcy είναι καλύτερη από ποτέ, ο Matt Smith παραμένει απολαυστικά θεατρικός, ενώ η Mysaria (Sonoya Mizuno) αποκτά περισσότερο χρόνο στην οθόνη με τους συνομωτικούς της ψιθύρους (ακόμα κι αν η προφορά της αλλάζει συνεχώς). Η απόκοσμη Alys (Gayle Rankin) κλέβει τις εντυπώσεις σε κάθε σκηνή, ενώ ο James Norton αποτελεί μια εξαιρετική νέα προσθήκη στον ρόλο του Ormund Hightower.

Η 3η σεζόν του House of the Dragon δείχνει σημάδια ωριμότητας όταν αποφασίζει να αφήσει για λίγο στην άκρη τα ψηφιακά τέρατα και να εστιάσει στους ανθρώπους και την πολιτική σαπίλα. Ωστόσο, ο φόβος παραμένει: η σειρά έχει πάρα πολλά ανοιχτά μέτωπα και πολύ λίγο χρόνο για να τα διαχειριστεί σωστά. Αυτό το ποιοτικό ξέσπασμα ίσως αποδειχθεί απλώς μια αναλαμπή, αλλά ακόμα κι έτσι, είναι ένα άκρως απολαυστικό τηλεοπτικό ταξίδι.

Συντελεστές

Βασισμένο στο βιβλίο: Fire & Blood του George R.R. Martin

Πρωταγωνιστούν:

• Emma D’Arcy (Rhaenyra Targaryen)
• Matt Smith (Daemon Targaryen)
• Olivia Cooke (Alicent Hightower)
• Ewan Mitchell (Aemond Targaryen)
• Tom Glynn-Carney (Aegon Targaryen)
• Sonoya Mizuno (Mysaria)
• James Norton (Ormund Hightower)

Είδος: Φαντασία, Πολιτικό Δράμα, Επικό

Κανάλι / Πλατφόρμα Προβολής: HBO / Vodafone TV (στην Ελλάδα)