Η Αρχή Ενός Θρύλου

Στην τοπική ομάδα του Μπέλφαστ ξεχωρίζει ένα μικροκαμωμένο δεκαπεντάχρονο αγόρι. Χαρακτηριστικά του στοιχεία η απίθανη ντρίμπλα που διαθέτει και η ταχύτητα. Για καλή του τύχη σε ένα από τα παιχνίδια της ομάδας του στις κερκίδες βρίσκεται ένας σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Μπομπ Μπίσοπ.

Στο τέλος του αγώνα κατενθουσιασμένος στέλνει με τηλεγράφημα το εξής μήνυμα: «Νομίζω πως εντοπίσαμε μία ποδοσφαιρική ιδιοφυία». Παραλήπτης του μηνύματος ο θρυλικός προπονητής της Γιουνάιτεντ Ματ Μπάσμπι. Αντικείμενο του μηνύματος ένα δεκαπεντάχρονο παιδί, το οποίο έμελλε να γράψει ιστορία στη Βίβλο του ποδοσφαίρου, το όνομα του Τζορτζ Μπεστ.

Τα Χρόνια της Ακμής του Μπεστ

Ντεμπουτάρει στο αγγλικό επαγγελματικό πρωτάθλημα το 1963 στην ηλικία των 17 μόνο ετών. Οι απίστευτες αποδόσεις του στο γήπεδο και τα τρόπαια που παίρνει με την ομάδα του δεν αργούν να τον καταστήσουν έναν ζωντανό θρύλο. Συγκεκριμένα ατομικά προσόντα τον τοποθετούν στο Ποδοσφαιρικό Πάνθεον και το μικροκαμωμένο του ανάστημα βοηθά ακόμη περισσότερο σε αυτό. Αυτά ήταν η παροιμιώδης ντρίμπλα που είχε, η ευλυγισία, η εκρηκτικότητα, η απίστευτη ταχύτητα που διέθετε και η πολύ καλή επαφή στην αντίπαλη εστία.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Manchester United (@manutd)

Αν είχα γεννηθεί άσχημος, κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.

Πράγματι, στην ηλικία των 22 ετών έχει αποκτήσει τα πάντα. Δύο πρωταθλήματα στην Αγγλία (1965, 1967), ένα κύπελλο πρωταθλητριών το 1968. Την ίδια χρονιά αναδεικνύεται ως ο Κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής, έχοντας μάλιστα σκοράρει 28 φορές την σεζόν εκείνη. Παρότι δεν ήταν καθαρός επιθετικός χρίστηκε πρώτος σκόρερ στην ομάδα του σε τέσσερις σεζόν.

Στην δεκαετή θητεία του στην Γιουνάιτεντ, στις 466 εμφανίσεις του σημείωσε 178 γκολ. Το φαινόμενο Τζορτζ Μπεστ δεν αργεί να ξεπεράσει τα όρια του γηπέδου. Πλέον, εκτός από την αναγνώριση και την αγάπη του κόσμου γίνεται και το αγαπημένο παιδί του σταρ σίστεμ

Το Θρυλικό Πέμπτο Σκαθάρι

Η χαρακτηριστική κόμμωση και το όμορφο παρουσιαστικό που διέθετε ο Τζορτζ Μπεστ του χάρισαν αυτό το παρατσούκλι, το οποίο παρέπεμπε στο συγκρότημα των Beatles. Επίσης, ο τρόπος ζωής του δικαιολογούσε τον τίτλο αυτό. Συγκεκριμένα, τα ξέφρενα νυχτερινά πάρτι που έκανε, η εμφάνιση του δίπλα σε όμορφες γυναίκες και η αγάπη του και ο εθισμός στο αλκοόλ θύμιζαν την ζωή ροκά.

Η φήμη του, επίσης, και η απήχηση στον κόσμο που είχε δικαιολογεί το παρατσούκλι αυτό που του προσέδωσαν. Μάλιστα, είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής του οποίου η φήμη ξεπέρασε τα γηπεδικά όρια. Το όνομα του και η ζωή του έφτασαν στο σημείο να απασχολούν καθημερινά τα ταμπλόιντς όλης της Μ. Βρετανίας.

Αρκεί να αναφερθεί πως κάθε μήνα στο σπίτι κατέφταναν γύρω στα 40.000 χιλιάδες γράμματα από τους φαν του. Τέλος, οι φανέλες του με το νούμερο ξεπουλάγανε σε ξέφρενους ρυθμούς, γεμίζοντας έτσι τα ταμεία του συλλόγου.

Πέντε χαρακτηριστικές ατάκες του Τζορτζ Μπεστ που άφησαν εποχή

Εκτός από απίστευτος μπαλαδόρος ο Μπεστ ήταν και μοναδικός ατακαδόρος. Κοινό στοιχείο στις ατάκες του ήταν το αιχμηρό και καυστικό χιούμορ που τον χαρακτήριζε ως προσωπικότητα. Πραγματικά, αν κάποιος διάβαζε όλες τις ατάκες του, θα μπορούσε να βγάλει μια σαφή άποψη για την ψυχοσύνθεση του και την κοσμοθεωρία του για την ζωή. Παρακάτω παραθέτουμε πέντε από τις πιο χαρακτηριστικές του ατάκες.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FootballClassic1655 (@footballclassic1655)

• Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά της ζωής μου.
• Ίσως πάω στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, αλλά νομίζω θα ήταν δύσκολο να παραμείνω ανώνυμος.
• Αν είχα γεννηθεί άσχημος, κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.
• Αν με έβαζαν να διαλέξω ανάμεσα στο να περάσω 4 παίχτες και να σκοράρω από τα 30 μέτρα απέναντι στη Λίβερπουλ η ένα βράδυ με την Μις Κόσμος θα είχα μεγάλο δίλημμα. Ευτυχώς στη ζωή μου τα πέτυχα και τα δύο.
• (Όταν τον είχαν συλλάβει το 1984 γιατί οδηγούσε μεθυσμένος) Είναι μεγάλη μου χαρά που στέκομαι εδώ. Είναι μεγάλη μου χαρά που στέκομαι γενικά.

Τα Χρόνια της Πτώσης

Ήδη σε ηλικία των 27 ετών έχει κατακτήσει τα πάντα στον χώρο του ποδοσφαίρου. Το δύσκολο είναι όμως να διατηρήσει κάποιος τα κεκτημένα. Και ο Τζορτζ Μπεστ θολωμένος από νωρίς από τα φώτα της δημοσιότητας και από την αναγνώριση του ως pop-symbol, από το star system, σύντομα ξεστράτισε από τον δρόμο της επιτυχίας και της διάρκειας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη George Best (@georgebestofficial)

Στα επόμενα χρόνια για τον Μπεστ τα ατελείωτα πάρτι, ο τζόγος, οι γυναίκες και το αλκοόλ ήταν σε πρώτο πλάνο. Ο Μπάσμπι είχε ήδη συνταξιοδοτηθεί και πλέον κανένας δεν μπορούσε να τον κουμαντάρει. Το 1973 φεύγει από την ομάδα και κάπου εκεί τελειώνει απότομα η απίστευτη καριέρα που είχε στην Γιουνάιτεντ. Μέσα σε λίγα χρόνια αλλάζει διάφορες ομάδες χωρίς κάποια ιδιαίτερη επιτυχία.

Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά της ζωής μου.

Για μια δεκαετία περιφέρεται σε διάφορες ομάδες της Αυστραλίας, στις ΗΠΑ και της Βρετανίας χωρίς κάποια ιδιαίτερη επιτυχία. Τελευταία του ομάδα η Μπόρνμουθ, από την οποία το 83′ αποσύρεται από το ποδόσφαιρο, σε ηλικία των 37 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, λόγω του εθισμού του στο αλκοόλ, τα πέρναγε στα κέντρα αποτοξίνωσης και στα νοσοκομεία.

Το 2001 μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο εξαιτίας λοίμωξης του αναπνευστικού. Τον επόμενο χρόνο υποβάλλεται σε μεταμόσχευση συκωτιού. Οι γιατροί μαζί του είναι κατηγορηματικοί, αν θέλει να ζήσει πρέπει να κόψει το αλκοόλ. Η πορεία όμως του Μπεστ είναι προδιαγεγραμμένη.

Το 2005 ο Μπεστ μπαίνει ξανά στο νοσοκομείο λόγω κίρρωσης του ήπατος. Ο οργανισμός του όμως έχει πλέον εξασθενίσει. Λίγες στιγμές πριν ξεψυχήσει δίνει στον κόσμο, που τόσο πολύ τον λάτρεψε μέσα από το γήπεδο, μια συμβουλή: «μην πεθάνετε σαν κι εμένα. Η κατάσταση μου είναι μια προειδοποίηση σε όλους σας».

Το Τελευταίο Αντίο

Ο Μπεστ δεν ήταν απλά ένας χαρισματικός ποδοσφαιριστής που μάγευε τον κόσμο στις κερκίδες με τις παροιμιώδεις ντρίμπλες του και τα θεαματικά του γκολ. Ήταν μια ψυχή ροκά στο σώμα ενός πρωταθλητή. Έτσι φυσικό επακόλουθο ήταν να εξελιχθούν ανάλογες σκηνές στην διάρκεια της κηδείας του. Πάνω από εκατό χιλιάδες Βρετανοί ήταν παρόντες στην τελευταία κατοικία του θρυλικού “πέμπτου σκαθαριού”.

Ήταν η τελευταία παράσταση του μεγαλύτερου παίχτη που πέρασε ποτέ από τα αγγλικά γήπεδα. Λογικό, λοιπόν, οι φαν του να μην θέλουν να την χάσουν. Έχουν περάσει 21 χρόνια από την απώλεια του Μπεστ. Οι νέες γενιές μπορεί να αγνοούν το μέγεθος του ονόματος του η ακόμη και την ίδια την ύπαρξη του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Prints of Fame (@prints_of_fame)

Ωστόσο, στο ποδοσφαιρικό υποσυνείδητο αλλά και στις ποδοσφαιρικές συζητήσεις (ανάμεσα στις μυημένες παρέες των ποδοσφαιρόφιλων) στις γραφικές παμπ η μέσα σε κατάμεστα γήπεδα ακούγεται πολύ συχνά η εξής ατάκα: “Pele is good, Maradona is better, but George the Best!”.