H ταινία είναι μια αρχιτεκτονική φαντασίωση που μεταμορφώνει τη Νέα Υόρκη των 60s σε έναν «mid-century modern» φουτουριστικό παράδεισο.

Ο Kasra Farahani, παραγωγικός σχεδιαστής, εμπνεύστηκε από θρύλους όπως ο Oscar Niemeyer και ο Eero Saarinen για να δημιουργήσει ένα σύμπαν όπου το μέλλον των comics γίνεται αρχιτεκτονική πραγματικότητα.

Ένας mid-century modern κόσμος που αναπνέει φουτουρισμό

Φαντάσου την αισιοδοξία της Jet Age να αποκτά σάρκα και οστά στους δρόμους μιας εναλλακτικής Νέας Υόρκης. Ο Farahani θέλει μια πόλη που συνδυάζει το ρεαλισμό με το φανταστικό. Ένα περιβάλλον τόσο πιστευτό, που ο θεατής δεν χάνεται σε υπερβολές, αλλά βυθίζεται σε μια αληθοφανή καθημερινότητα με κρυμμένες πινελιές από το μέλλον.

Ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τα καμπύλα, δυναμικά σχήματα του Niemeyer και του Saarinen, αλλά και από την αρχιτεκτονική του 1964 New York World’s Fair. Η λογική είναι σαφής: η φουτουριστική αισθητική δεν γίνεται παντού – μόνο στο ένα τρίτο της πόλης. Τα υπόλοιπα διατηρούν ιστορικές γραμμές, από art deco έως κλασικά κτίρια, ώστε το μέλλον να ξεχωρίζει.

Η καρδιά της ταινίας: το Baxter Building

Το επίκεντρο του σχεδιαστικού σύμπαντος είναι το Baxter Building, το σπίτι και κεντρικό αρχηγείο των Fantastic Four. Στημένο στη θέση του κτιρίου του ΟΗΕ, αυτός ο λευκός ουρανοξύστης από σκυρόδεμα και γυαλί ξεπροβάλλει μέσα από ένα καμπύλο αίθριο. Είναι καθαρή αναφορά στη μνημειακή κομψότητα των Niemeyer και Saarinen.

Το κτίριο αποφεύγει την «καρτουνίστικη» ρετρό φουτουριστική αισθητική. Αντίθετα, προσφέρει δυναμικές γραμμές και κομψές καμπύλες, ένα αποτέλεσμα που αγγίζει το όνειρο κάθε αρχιτέκτονα που αγαπά το mid-century design.

Εσωτερικοί χώροι που σε καλούν να μείνεις

Στο εσωτερικό, η φαντασία απογειώνεται. Ο Farahani και η ομάδα του δημιουργούν ένα penthouse που σπάει το στερεότυπο της ψυχρής πολυτέλειας. Συνομιλιακά pit, περιστρεφόμενες τηλεοράσεις, εσωτερικό barbecue, ακόμα και κυλινδρικό ψυγείο. Υλικά όπως flagstone και φτέρες «ζεσταίνουν» τον χώρο, δημιουργώντας ένα περιβάλλον οικογενειακό, παρά το ύψος του ουρανοξύστη.

Όταν οι φυσικές κατασκευές κερδίζουν τις οθόνες

Το μεγαλύτερο μέρος των σκηνών γυρίζεται σε φυσικά σετ. Από το εργαστήριο του Reed Richards μέχρι μια αναπαράσταση του Times Square σε κλίμακα 2/3, όλα χτίζονται για να δώσουν στους ηθοποιούς και τους κινηματογραφιστές κάτι αληθινό να βιώσουν. Ο Farahani πιστεύει πως η υλικότητα προσθέτει αυθεντικότητα – κάτι που ούτε η πιο εξελιγμένη οθόνη πράσινου φόντου δεν μπορεί να αντικαταστήσει.

Πηγή: dezeen.com